‏نمایش پست‌ها با برچسب سیستم آموزشی. نمایش همه پست‌ها
‏نمایش پست‌ها با برچسب سیستم آموزشی. نمایش همه پست‌ها

دانش‌آموزان اروپایی زبان‌های خارجی بیشتری می‌آموزند

Kategori: , , , , , , , , , , Umud Urmulu - شنبه, مرداد ۲۰, ۱۳۹۷ - 0 comments
ترجمه: اومود اورمولو
انگلیسی، فرانسوی یا اسپانیایی، بسیاری از دانش‌آموزان اروپایی در مدرسه زبان‌های مذکور را فرا می‌گیرند و به همین سبب در قیاس با دانش‌آموزان آمریکایی‌ یک گام در پیش‌اند.
بر اساس نتایج پژوهش مرکز Pew Research Center حدود 92% دانش‌آموزان اروپایی 1 زبان خارجی را در مدرسه فرا می‌گیرند، بر خلاف اروپا این رقم در میان دانش‌آموزان آمریکایی حدود 20% سنجیده شده است.
سیستم آموزشی تفاوت را ایجاد می‌کند
دلیل تفاوت یاد شده در سیستم آموزشی قرار دارد. اغلب دانش‌آموزان اروپایی بایستی قبل از دیپلم حداقل 1 زبان خارجی را در مدرسه فرا گیرند. در آمریکا چنین الزامی وجود ندارد. در 24 کشور از 29 کشور مورد تحقیق حداقل 80% دانش‌آموزان 1 زبان خارجی را فرا می‌گیرند. در لیختن‌اشتاین، لوکزامبورگ، مالتا، نروژ، سوئد، رومانی و فرانسه سهم درصد یاد شده 100% می‌باشد.
هلند با 70%، پرتغال 69% و بلژیک با 64% در لیست کشور‌هایی قرار دارند که می‌بایستی دانش‌آموزان حداقل 1 زبان خارجی را بیاموزند. بلژیک با 64% در انتهای لیست کشورهای مورد تحقیق واقع شده است. نتایج تحقیق یاد شده از فراگیری حداقل 1 زبان خارجی در دوره دبیرستان را ثابت می‌کند.
در آمریکا تنها 10 دولت محلی از 50 دولت فدرال وظیفه فراگیری 1 زبان خارجی در دوره دبیرستان و قبل از دیپلم را ملزم نموده‌اند. در بسیاری از مدارس دانش‌آموزان آمریکایی می‌توانند کلاسهای آموزش زبان را با کلاس‌های دیگر تعویض نمایند.
در بریتانیا دانش‌آموزان تشویق می‌شوند که زبان‌های خارجی بیشتری را فرا گیرند تا از معایب Brexit در امان بوده و بتوانند با دیگران ارتباط برقرار کنند.
منبع ترجمه: بخش آلمانی یورونیوز      
https://tinyurl.com/yal9ct7j
در حالیکه سیستم‌های آموزشی کشورهای توسعه‌یافته به اهمیت آموزش زبان‌ها و تنوع زبانی در سیستم آموزشی پی‌ برده‌اند در ایران ما شاهد سیستم آموزشی ورشکسته‌ای می‌باشیم که رسالتش به‌بار آوردن انسان‌هایی تک‌زبانه، تک‌تیپ و ایدئولوژیک بنیان نهاده شده است. سیستم آموزشی تک‌زبانه‌ای که بر پایه زبان اقلیت حاکم شکل گرفته و امتیازات ویژه‌ای را برای کودکان فارسی‌زبان و مضرات متعددی را برای کودکان غیرفارس به ارمغان آورده است، سیستم آموزشی ایران به همین سبب بازتولید کننده تبعیض موجود در جامعه ایران و تداوم‌بخش آن برای نسل‌های آتی می‌باشد. به همین سبب هست که بسیاری از فعالین ملل غیرفارس از جمله اکتیویست‌های تورک‌ها خواهان رسمیت زبان‌ها و کاربردشان در سیستم آموزشی ایران‌اند.

آموزش زبان کردی به 6 هزار کودک در دیاربکیر، محرومیت کودکان ترک از آموزش زبان مادری

Kategori: , , , , , , , , , , , Umud Urmulu - پنجشنبه, دی ۲۱, ۱۳۹۱ - 0 comments
پس از تغییرات قانونی عمده ای که در قوانین سیستم آموزشی ترکیه برای تطابق بیشتر با واقعیات موجود در جامعه ترکیه صورت گرفت کلاس هائی برای آموزش زبان های کردی، زازکی و ... نیز در برنامه درسی مدارس مناطق کردنشین ترکیه گنجانده شد.
پس از تحقق این رفرم در سیستم آموزشی و تحصیلی ترکیه کودکان زاز، کرد و .. نیز توانستند نیازهای آموزش زبان مادری را تا حدودی مرتفع سازند، گرچه که اصلاح قانونی فوق نیز کماکان با آنچه می باید شود فاصله ای قابل تاملی دارد ولی بر اساس نگرش بسیاری از کارشناسان دولت ترکیه قصد دارد طی پروسه ای چند ساله زیرساخت های لازم برای جای دهی زبان های کردی، زازکی و ... را در سیستم های آموزشی ، قضائی، سیستم های مربتط با سرویسهای اجتماعی، حمل و نقل، تابلوها، علائم راهنمائی رانندگی، شهرداریها و ... را در پیش بگیرد و زیرساختهای این رفرم وسیع را نیز در قانون اساسی جدیدی که پیشنویسش ارائه شده می توان به خوبی مشاهده نمود.
پس از جای دهی دروس آموزش زبان مادری در سیستم آموزشی و تحصیلی ترکیه بر اساس آمار رسمی ارائه شده از سوی عمر دینچر وزیر آموزش و پرورش ترکیه تنها در شهر دیاربکیر اکنون 5.860 کودک کرد زبان به آموزش زبان کردی و 142 دانش آموز نیز آموزش زبان زازکی را به صورت رسمی آغاز نموده اند.  
رسمیت استفاده از زبان مادری در سیستم قضائی ترکیه، آموزش زبان کردی و عربی به پلیس ترکیه، آغاز بکار بخش به زبان کردی سایت دانشگاه حکاری ترکیه، آماده سازی فرهنگ لغت کردی از سوی فرهنگستان زبان ترک، آغاز آموزش زبان مادری در سیستم آموزشی و تحصیلی ترکیه و ... همگی جزء برنامه های میان مدت – بلند مدت ترکیه برای تعریف مدرنی از شهروندی در ترکیه را فارغ از زبان، هویت ائتنیکی، دین و مذهب و .. را در اذهان منعکس می سازد. دولت ترکیه قصد دارد از واقعیت های بافت جامعه خود برای پیشبرد و ترویج هر چه بهتر پایه های دمکراسی و پلورالیسم استفاده نماید و واقعیت های موجود در بافت جامعه ترکیه را نه تهدیدی امنیتی بلکه مبدل به فرصتی ایده آل مبدل سازد ولی هم مرز دولت ترکیه دولت ایران واقع شده است که دربرگیرنده بیشترین کثرت از جمعیت ترک پس از ترکیه می باشد درحالیکه سیاست های رسمی و غیررسمی دولت ایران بر مبنای کتمان، تحقیر، طرد و ... نسبت به ملت ترک را تعریف کرده و به پیش می برد. امروزه علارغم واقعیت بافت جامعه چندملیتی ایران نه تنها بافت چندملیتی، چندزبانی، چندمذهبی و .. ایران مورد کتمان واقع شده بلکه سیاست های آسیمیلاسیون و نسل کشی زبانی – فرهنگی به انواع مختلف به صورت سیستماتیک بر علیه ملت ترک و دیگر ملل غیرفارس روا داشته می شود قوانین نوشته شده رسمی و غیررسمی وجود هویت ائتنیکی به نام ترک، زبان ترکی و .. را تماماً به زیر سوال می برد. در حالیکه کودکان زاز، کرد و ... در ترکیه از آموزش زبان های مادری خود در مصرت قابل درکی به سر می برند در این سوی مرز هنوز کودکان ترک از آموزش زبان ترکی محروم شده و در عین حال نیز ملزم به آموزش و یادگیری زبان بیگانه و استعماری فارسی می باشند. بدون شک تداوم عدم رسمیت زبان ترکی و هویت ترک در ایران غیرقابل قبول بوده و تضادی 360 درجه با اوضاع منطقه ای و جهانی که رفته رفته در پروسه تحقق حقوق پایمال شده ملت های تحت ستم و محکوم می باشد را داراست، بدون تردید اولین خواست ملت ترک از هر طیف و گروه فکری "رسمیت و سراسری شدن زبان ترکی می باشد" . سپس قدمهای بعدی برای بازگرداندن جامعه ترک و قابلیت تعریف در ایران...

آغاز بکار بخش کردی سایت دانشگاه حکاری ترکیه، تداوم عدم رسمیت زبان ترکی در سیستم آموزشی ایران

Kategori: , , , , , , , , , , , , Umud Urmulu - دوشنبه, دی ۱۸, ۱۳۹۱ - 0 comments
 طی روی کار آمدن دولت محافظه کار – اسلام گرای عدالت و توسعه در ترکیه تمامی یا بخش عمده سیاست های آسیمیلاسیون بر ائتنیک ها، مذاهب، ادیان و ... را متوقف کرده و طی پروسه ای اقدام به تحقق حقوق پایمال شده ائتنیک ها، ادیان، مذاهب، زبان ها و ... ساکن ترکیه نموده است.
برای این منظور دولت ترکیه رفرم های متعددی زبانی، قانونی، دینی، اقتصادی و ...را تحقق ساخت تا تمامی شهروندان موجود در ترکیه فارغ از هویت ائتنیکی، زبان، دین ، باور و .. متفاوت خود با غالب جمعیت ترکیه بتوانند از تمامی حقوق خویش بهره مند گردند. رسمیت استفاده از زبان مادری در سیستم قضائی ترکیه، آموزش زبانهای عربی و کردی به پلیس ترکیه، تغییر قانون اساسی ترکیه و همگام سازی قانون اساسی ترکیه با واقعیت های موجود در ترکیه، ارائه مدلی جدید و پیشرفته از مفهوم شهروندی با استانداردهای اروپائی، گشایش انیستیتوی زبان کردی در شهر حکای ترکیه برای اولین در جهان، قرار دهی دروس اختیاری آموزش زبان مادری در مدارس و دانشگاه ها و .. همگی و همگی جزء اعمال چندسال گذشته دولتمردان ترکیه برای تحقق حقوق شهروندی تمامی انسانهای موجود در جغرافیای ترکیه بوده است. هر از چند گاهی در مدیای ترکیه خبر از رفرمی جدید منتشر می شود و علارغم وجود و تحقق این رفرم های زبانی ، اقتصادی، ائتنیکی و .. در جغرافیائی به غیر ایران ترکان ساکن این جغرافیا نیز با جدیتی هر چه تمامتر روند تحقق حقوق کردها، اعراب، سریانی ها  و دیگر ائتنیک های زبانی و باوری در ترکیه را تعقیب می کنند به باور راقم این سطور روند دمکراتیزه شدن ترکیه و افزایش استانداردهای دمکراسی تاثیر شگرفی نیز در بیداری ملی ملت ترک ساکن این جغرافیا داشته و خواهد داشت. 
جای بسی خوشحالی هست که سیاست های جدید دولت ترکیه نه برای آسیمیله کردن و هویت تراشی برای ائتنیک ها، زبان ها و ... موجود در ترکیه بلکه دقیقاً بر عکس برای بهره برداری هر چه بیشتر و بهتر این تفاوت ها در روند انتگراسیون جهانی و منطقه ای در عین احترام و حفظ تفاوت ها صورت می گیرد. استفاده هر چه بیشتر از مفهوم زبان کردی، جغرافیای کردستان و .. در مدیای رسمی دولتی و بخش خصوصی ترکیه دقیقاً بر همین منوال صورت می گیرد. وضعیت فوق را با هویت تراشی دولت ایران به صورت سیستماتیک برای ملت ترک ساکن این جغرافیا در نظر بگیرید که دولتمردان و تاریخ نویسان دولتی برای کتمان هویت ترک و زبان ترکی در ایران دست به چه اعمال غیرانسانی زده و می زنند تا به جامعه ترک بقبولانند که دارای هویت ترک و زبان ترکی نیستند.   
در جدیدترین این سلسله رفرم ها دانشگاه شهر حکاری ترکیه که یکی از معتبرترین دانشگاه های ترکیه می باشد اقدام به افزودن بخش زبان کردی به صفحه اصلی خود کرده است و این یعنی زبان کوردی رفته رفته در کنار سیستم قضائی ترکیه در حال رسمیت یافتن در سیستم آموزشی و تحصیلی ترکیه می باشد. سایت دانشگاه Hakkari که در گذشته به زبان های ترکی و انگلیسی بود تمامی خدمات و سرویسهای خود را به دانش جویان از این پس به زبان کردی نیز ارائه خواهد کرد. رئیس دانشگاه حکاری ترکیه آقای پرفسور دکتر ابوبکر جیلان طی کنفرانسی مطبوعاتی خبر از آغاز بکار بخش زبان کردی دانشگاه حکاری را منتشر ساخت و خبر از پروژه های جدیدی برای زبان کردی در حوزه دانشگاه خبر داد. بخش زبان کوردی سایت دانشگاه حکاری ترکیه از طریق آدرس http://kurdi.hu.edu.tr/ قابل دسترسی می باشد.
خبر مصرت بخش مذکور را با وضعیت ملت ترک و زبان ترکی در ایران مقایسه کنید، که دولت ایران، ملت حاکم، به اصطلاح روشنفکران و جامعه منتصب به ملت حاکم علارغم سیر منطقه و جهانی در جهت تحقق حقوق ملت های تحت ستم ما در ایران شاهد روندی برای هویت و زبان زادی ملت های مغلوب می باشیم. در ایران نه تنها امیدی به رسمیت و عدم تحمیل زبان فارسی بر ملت های مغلوب نیست بلکه به اصطلاح روشنفکران ملت حاکم نیز خواستار تداوم استعمار ملت های محکوم با ابزار زبان فارسی تحت عناونینی نظیر زبان سراسری، زبان مشترک ایرانیان، هویت ایرانی و ... می باشند. زبان ترکی و دیگر زبان های محکوم در ایران از هیچ جایگاه رسمی نه در سیستم آموزشی و نه در قانون اساسی برخوردار نمی باشند و بدین جهت هیچگونه ضمانت اجرائی ندارند. در ایران به علت بافت چندملیتی، چندزبانی و .. اش تنها راه عدم انحصار و استعمار ملت های محکوم پایان دادن به تحمیل زبان فارسی بر ملت های محکوم تحت عنوانین سراسری، زبان مشترک و ... می باشد تا همه زبانهای ساکن ایران بتوانند فرصت برابری برای رشد و زیست داشته باشند.

مجادله ترکان هلندی برای جایگیری زبان ترکی درسیستم آموزشی هلند

Kategori: , , , , , , , , , , , Umud Urmulu - چهارشنبه, آبان ۰۳, ۱۳۹۱ - 0 comments
سازمان غیردولتی همکاری مشترک هلند – ترکیه که مرکزش در شهر آمستردام هلند واقع شده است طی یک اقدامی قابل تحسین شروع برای زیرساخت های جایگیری آموزش زبان ترکی در سیستم آموزشسی هلند برای تمام شهروندان ترک هلندی نموده است.
سازمان غیردولتی مذکور با تشکیل پرونده قضائی و حقوقی خواستار جایگیری زبان ترکی به عنوان زبان مادری بسیاری از شهروندان هلندی که دارای هویت ترک می باشند گشته است. آقای مصطفی آیرانجی رئیس این سازمان غیردولتی در کنفرانسی به تشکیل پرونده حقوقی و مسائل مرتبط با آموزش زبان ترکی پرداخت.
متاسفانه سیستم حکومتی هلند پس از سال 2004 با تصویب مجموعه ای قوانین سبب عدم حمایت از آموزش به زبان ترکی و دیگر زبانهای شهروندان هلندی گشت، به طوریکه حکومت هلند حمایت مالی خود را از تمامی مدارس و کلاس های آموزش زبان ترکی و دیگر اقلیت ها را قطع نمود.
هدف موسسه غیردولتی هلندی – ترکیه ای : جایگیری زبان ترکی در سیستم آموزشی به عنوان زبان مادری می باشد.
سخنان رئیس این سازمان غیردولتی در جمع خبرگزاران چنین بوده است:
آموزش زبان مادری که جزئی جداناپذیر از حقوق انسانی و حقوق بشر می باشد متاسفانه طی 8 سال گذشته در هلند با مشکلاتی مواجه شده است. با پیگیری های صورت گرفته در صورت عدم پاسخگوئی حکومت هلند ما به عنوان سازمان غیردولتی به علت عدم تدریس و جایگیری زبان ترکی در سیستم آموزشی هلند به سیستم قضائی و حقوقی هلند مراجعه خواهیم نمود. بسیاری از زیرساختهای پرونده زبان مادری آماده می باشد. ما خواهان جایگیری دوباره زبان ترکی در سیستم آموزشی هلند  به مانند گذشته می باشیم. 
آموزش به زبان مادری جزء یکی از مسئولیت های و تعاریف دولت مداری می باشد. البته حکومت هلند نیز از حق آموزش به زبان مادری دفاع می کند و به رسمیت می شناسد فقط برای تحقق این امر خطیر از یاری کمک مادی و حمایت معنوی دوری می کند. دولت هلند مسئولیت را به دوش سازمانهای غیردولتی و خانواده ها واگذار می کند.
قوانین اتحادیه اروپا و اکثر قوانین موجود در کنوانسیون های حقوق بشری آموزش به زبان مادری را به عنوان جزئی جداناپذیر از حقوق بشر و انسانی تعریف می کنند و ما نیز با بهره برداری از مجموعه قوانین متعدد درصورت عدم حمایت دولت هلند حق آموزش به زبان مادری را از طریق جوامعه حقوقی – قضائی پیگیری خواهیم نمود.
متاسفانه در ایران نیز علارغم ساکن بودن میلیونها ترک ، زبان ترکی از هیچ جایگاهی در سیستم آموزشی ایران برخوردار نمی باشد و حتی دولت و ملت حاکم نیز مفهومی به نام آموزش زبان مادری و عدم تحمیل و آموزش زبان اقلیت بر اکثریت جامعه را به هیچ وجه قبول ندارند. متاسفانه در کنار به صورت رسمی و غیررسمی حتی وجود خلقی به نام خلق ترک و زبان ترکی به انواع راه ها در ایران به زیر سوال برده می شود. 
منبع ترجمه خبر:
http://tinyurl.com/8zchh67

کردهای ترکیه ای روز اول مدارس را بایکوت خواهند کرد، ترکهای ساکن "ایران" چرا بایکوت نکنند؟

Kategori: , , , , , , , , , , , , , Umud Urmulu - دوشنبه, شهریور ۱۳, ۱۳۹۱ - 0 comments
از اعلان روز 21 فوریه توسط سازمان یونسکو که در جهت تحقق حفاظت از زبانها به عنوان روز جهانی زبان مادری بوده چندین سال می گذرد. همه ساله در 21 فوریه خلق ترک ساکن ایران به همراه دیگر ملیت های غیرفارس مراسمات، بیانیه ها، اعتراضات و ... را به سبب ممنوعیت و عدم رسمیت زبان ها غیرفارس تدارک می بینند. در کنار روز جهانی زبان مادری روز اول مهر به سبب بازگشائی مدارسی که مهمترین ماشین آسیمیلاسیون دولت ایران بوده و می باشد نیز همه ساله اعتراضات مدنی دانش جوئی شکل می گیرد، مهمترین و مسالمت آمیزترین اعتراض برای روز نسل کشی زبانهای غیرفارس به نظر بایکوت روز اول رفتن به مدرسه و یا هفته اول مدارس می باشد.
بایکوت مدارسی که بر مبنای آموزش زبانی به غیراز زبان مادری ائتنیکهای موجود در کشوری می باشند اولین بار نیست و برای مثال کردهای ترکیه تا همین چند سال پیش روز اول مدارس و یا 1 هفته اول مدارس را بایکوت می کرده اند. اکنون نیز به سبب بهبود و روند دمکراتیک شدن ترکیه که در حال نوشتن قانون اساسی بر مبنای استانداردهای اروپائی در موضوع حقوق ائتنیکها، حقوق شهروندی، حقوق زبانی، حقوق دین باوران مختلف و ..می باشد بایکوت مدارس ترکیه توسط کوردهای ترکیه ای با حمایت های سندیکاهای سراسری ترکیه، گروههای فمنیسم، گروههای چپ، بسیاری از سازمانهای غیردولتی ترک و ... در شرف تحقق می باشد(1)، این در صورتی می باشد که کردهای ترکیه که جمعیتی بالغ بر 9 میلیون نفر می باشند اکنون دارای چندین کانال تلویزیون 24 ساعته به زبان کردی، اولین انستیتوی زبان کرد در دنیا، روزنامه های متعددی به زبان کوردی، صدها سندیکا و سازمان غیر دولتی در موضوعات مختلف، تدریس اختیاری زبان کردی در دانشگاه و ...می باشند ، ولی در ایران متاسفانه از زمان ممنوعیت و عدم رسمیت زبان ترکی تا به اکنون هیچ یک از سازمانهای غیردولتی، گروههای چپ، گروهای سیاسی فارس زبان به اصطلاح سراسری و ... کوچکترین سخنی در مورد نسل کشی زبانی- فرهنگی خلق ترک و دیگر ملل غیرفارس بر زبان نیاورده و حتی بعضی ها به سبب رویاروئی با هیولای تمامیت ارضی و ترس از قبول واقعیت چند ملیتی بودن این جغرافیا با سیستم های حاکم همراه بوده و هستند.   
چرا خلق ترک و دیگر ملل غیرفارس مدارس ایران را که نمونه بارز ماشین آسیمیلاسیون زبانی- فرهنگی می باشد بایکوت نکنند؟ مگر بایکوت کردن مصداق بارز حرکتی صلح طلبانه برای تحقق خواسته های به حق نیست؟ براستی آیا دولت ایران، ملت حاکم، گروههای سیاسی فارس زبان و .. واقعیت چند ملیتی بودن این جغرافیا را پذیرفته و در جهت احقاق حقوق پایمال شده میلیونها ترک، عرب، بلوچ، لر، گیلک، مازنی، کرد و .. قدم برداشته تا در زمره کشورهای معاصر قرار گیرند و یا با ادامه سیاست کتمان و آسیمیلاسیون زبانی – فرهنگی سبب مرگ زبانهای ملل غیرفارس خواهند شد؟    
بر اساس یافته علمی آموزش به زبان مادری سبب بسط ذهنی در کودکان می گردد(2)، نقش زبان مادری در دنیای کودک علاوه بر اینکه تحققش یکی از نیازهای اولیه انسانی می باشد از نظر توسعه ذهنیتی نیز نقش بسزائی دارد. بر اساس آمار سایت Ethnologue اکنون در اروپا 230، قاره آمریکا 1013 ، قاره آفریقا 2.058 ، آسیا 2.197، منطقه اقیانوس آرام 1311 و در کل دنیا حدود 7.000 نوع زبان و لهجه مورد تکلم واقع می گردد. بر اساس آمار رسمی و علمی که از سوی یونسکو ارائه شده بیش از 90-95% زبانهای امروزی تا سال 2010 تماماً دچار مرگ زبانی خواهد گشت(2)، بر همین اساس تنها 45-40 زبان خواهند توانست به دوره بعدی راه یابند. بیشتر زبانهائی که با خطر مرگ زبانی مواجه می باشند زبانهای اقلیت های ائتنیکی، زبانهای غیررسمی، زبانهای مغلوب در مواجه با زبان غالب و ... میباشند. امروزه در کشورهائی به مانند ایران به علت عدم آموزش زبان مادری و اجبار و تحمیل زبانی دیگر برای غیرفارس زبانان زبان اکثریت مغلوب با بحرانهای متعددی روبرو گشته است، به طوریکه بسیاری از زبانهای ملل غیرفارس امروزه در حوضه پاسخگوئی به نیازهای انسان غیرفارس زبان امروزی دچار نقصان های متعددی گشته اند، آثار فاخر ادبی (نظم و نثر) در بسیاری از زبانهای ملل غیرفارس وجود ندارد و یا در صورت وجود ضعیف و انگشت شمار می باشد. در دیگر سو به سبب روند جهانی شدن بعضی از زبانهای رابط بین المللی به سبب بهره گیری در زیرساخت جهانی ارتباطات اولین ترجیح خانواده های برای آموزش زبانی واقع می شود، خانواده ها برای تامین کار برای فردای کودک خواسته یا ناخواسته سعی در آموزش زبان رابط امروزی جهانی دارند. 
در بسیاری از کشورهای جهان به مانند ایران ائتنیک ها  و ملیت های مختلفی زندگی می کنند، زبان این ملیتها در صورتیکه به عنوان زبان رسمی کشور مذکور دارای ضمانت اجرائی نباشد به سبب مسائلی که سیستم های حاکم و زبان حاکم بر زبانهای محکوم روا می دارند این زبانها جزء طبقه بندی در معرض خطرترین زبانها واقع می شوند. در حالیکه یونسکو حق آموزش به زبان مادری را به رسمیت شناخته در بسیاری از کشورها به مانند ایران این حقوق هنوز هم نادیده گرفته شده و پایمال می گردد. 
سیستم های آموزشی که بر اساس زبان غالب می باشند سبب مرگ زبانهای مغلوب که جزء میراث بشریت می باشند می گردد. یونسکو زبان را به عنوان میراث فرهنگی شناخته و آموزش و بسط زبان مادری هر شخص و اجتماعی را برسمیت شناخته در عین حال حمایت های دولت ها را نیز برای گسترش زیرساختهای حفظ و گسترش زبانها خواستار شده، در حالی که بر اساس نتایج صورت گرفته بیشتر کودکان در سنین کوچکی در معرض آسیب زبان غالب می باشند، به طوریکه اغلب کودکان در چنین کشورهائی زبان مادری خود را فراموش کرده و ملزم به یادگیری زبان غالب می گردند. این کودکان در دوران بعدی به جای اینکه در کنار زبان مادری زبان رابطی را فرا گیرند تنها مبدل به متکلم به زبان غالب می گردند. هر یک از این اشخاص نیز به سبب تعلق به اجتماعی رفته رفته سبب نابودی فرهنگی می شوند.   
تحقیقات علمی در مورد زبان مادری
تحقیقات متعددی در مورد زبان مادری در محیط های شهری و روستائی دنیا صورت گرفته است. برای مثال در سال 1991 رامیرز(Ramirez) در مورد زبان مادری اقلیت اسپانیائی موجود در آمریکا که در حدود 2.352 نفر دانش آموز بوده انجام داده است. او دانش اموزان را به سه گروه مختلف تقسیم کرده و سه سیستم آموزشی مختلف را برای هر یک به اجرا گذاشت. گروه اول تنها زبان انگلیسی، گروه دوم 1-2 سال اسپانیائی و پس از آموزش زبان انگلیسی و گروه سوم 4-6 سال زبان اسپانیائی و پس از آموزش زبان انگلیسی را آموخت. از نتایج این تحقیق می توان نکات زیر را بیان کرد:
آموزش زبان مادری سبب افزایش خلاقیت در یادگیری زبان دوم، افزایش بهره وری در کلاس و ... می گردد. بر اساس نتایج تحقیق گروهی که زبان مادری را به صورت طولانی مدن در سیستم آموزشی آموخته اند در یادگیری زبان دوم که انگلیسی باشد دارای مهارت زیادی گشتند. گروهی که اصلاً زبان مادری را در سیستم تحصیلی اش گنجانده نشده بود دچار مشکلات عدیده درسی و آموزشی گشت، اعضای این گروه در سالهای بعدی در یادگیری زبان انگلیسی و دیگر دروس تحصیلی دچار ضعف های متعددی گشتند.   
در تحقیقی دیگری که توسط Thomas و Collier بر روی 210.000 دانش آموز روستائی و شهری که دارای زبان مادری اسپانیائی بودند صورت گرفت، این محققین دانش آموزان را به سه گروه تحصیلی تنها زبان مادری، زبان مادری و زبان انگلیسی و تنها زبان انگلیسی تقسیم کرده و آموزش دادند. در پایان تحصیلات و نتایج تحقیق برتری تحصیلی با دانش آموزانی بود که به زبان مادری خود آموزش دیده بودند این گروه از دانش آموزان در دوران دانشگاهی نیز موفق گشتند، در موضوع دو زبانگی نیز اولویت با آن دسته از دانش آموزانی بود که در کنار زبان مادری موفق به آموش زبان دوم گشته بودند(4). 
اومود اورمولو
منابع:
1- http://tinyurl.com/c6tb27m
2- http://tinyurl.com/c3e8ytm 
3- http://tinyurl.com/c6tb27m  
4- Cummins, J. (2000). Language, power, and pedagogy. Bilingual children in the crossfire. Clevedon, England: Multilingual Matters.
با پشتیبانی Blogger.
 
UrmiyeNews.Com - Batı Azerbaycan'ın Sesi
Tema: Bal Medya