حمایت از "آزادسازی مناطق اشغال‌شده" در شرق فرات وظیفه‌ی ملی هر تورک و انسان صلح‌جوست

اومود اورمولو

گروه‌های مسلح کرد اشغال‌گران حقیقی‌اند

دول اروپایی و الخصوص دولت آمریکا از سال 2014 با بهانه‌ی مبارزه با داعش(دولت اسلامی) به صورت رسمی و مستقیم اقدام به حمایت کامل و تجهیز و مسلح‌نمودن سازمان تروریستی حزب کارگران کردستان(پ‌ک‌ک)/ یگان‌های مدافع خلق(ی‌پ‌گ) نمود که این حمایت آشکار منجربه اشغال بیش از 30% کل مناطق سوریه توسط پ‌ک‌ک/ی‌پ‌گ‌ گشت.

گروه‌های مسلح کورد ورژن لائیک دولت اسلامی‌اند

20 هزار و 698 مایل مناطق اشغال شده توسط حزب کارگران کوردستان(پ‌ک‌ک)/ یگان‌های مدافع خلق(ی‌پ‌گ) در سوریه وسعتی برابر با 3 برابر کویت و به اندازه ایالت ویرجینیای غربی می‌باشد که این منطقه نیز بیش از 60% از درآمدهای تولیدی سوریه را تولید می‌کند. بنابه آمارهای رسمی حدود 5 میلیون نفر عبارت از تورکمان، عرب، آسوری، کرد، سریانی، آشوری، چالدی و ... جزء ساکنین این منطقه بودند که با اشغال این منطقه وسیع شاهد قتل‌عامها، پاک‌سازی‌های ائتنیکی وسیع، الزام به کوچ‌ اجباری و راندن مردمان محلی غیرکورد، نقض انواع حقوق بشر، بستن مدارس مسیحیان، اجبار به آموزش زبان کردی به غیرکوردها و ... در راستای سیاست کردستانیزه کردن منطقه و ایجاد تغیرات دمگرافیک بودیم که موارد یادشده در گزارشات متعدد سازمان عفو بین‌الملل نیز منعکس گردیده است به طوریکه سازمان عفو بین‌الملل چندین بار حزب کارگران کردستان(پ‌ک‌ک)/ یگان‌های مدافع خلق(ی‌پ‌گ) را به جنایت جنگی متهم نموده است. 

حزب کارگران کوردستان(پ‌ک‌ک)/ یگان‌های مدافع خلق(ی‌پ‌گ) با حمایت دول اروپایی و الخصوص آمریکا اقدام به اشغال یک سوم از مناطق سوریه نموده است که در خوشبینانه‌ترین حالت آمار مجموع کردها در سوریه عددی بالغ بر 5 تا 10% کل جمعیت سوریه می‌باشد و کردها از نظر تعدد ائتنیکی پس از ترکمان‌ها قرار می‌گیرند.

به‌هم خورد توازن قوا به نفع گروه‌های مسلح کرد 

آمریکا با گسیل بیش از 5 هزار کامیون انواع تجهیزات نظامی و لجستیکی به حزب کارگران کردستان(پ‌ک‌ک)/ یگان‌های مدافع خلق(ی‌پ‌گ) و ایجاد 18 پایگاه نظامی با 2 هزار نیروی آمریکایی در کنار آموزش حزب کارگران کوردستان(پ‌ک‌ک)/ یگان‌های مدافع خلق(ی‌پ‌گ) به فنون جنگی، ارتشی در ابعاد کوچک با بیش از 20 هزار تروریست را تاسیس نموده است. تاسیس و تجهیز سازمان تروریستی پ‌ک‌ک/‌ی‌پ‌گ سبب به‌هم خوردن توازن قوا در منطقه به نفع گروه‌های مسلح کورد و بر علیه دیگر ملل غیرکرد اللخصوص ملت تورک در منطقه گردیده است. حزب کارگران کردستان(پ‌ک‌ک)/ یگان‌های مدافع خلق(ی‌پ‌گ) و دیگر گروه‌های مسلح و تروریستی کرد موجود در منطقه که با حمایت وسیعی که از سوی دول غربی دریافت می‌کنند ادعای اراضی بر تمامی مناطق تورک‌نشین و غیرکردنشین منطقه را سالهاست که پیگیرند و سیاست توسعه‌طلبی ارضی را به عنوان راهبرد اصلی خود انتخاب نموده‌اند، مطئنا تهدیدی ملی برای بقاء ملت تورک و دیگر ملل صلح‌جوی غیرکرد موجود در منطقه می‌باشند. ‌ 

هدف ایران هست

بی‌تردید یکی از اهداف اصلی از تاسیس و حمایت تسلیحاتی آمریکا از حزب کارگران کوردستان(پ‌ک‌ک)/ یگان‌های مدافع خلق(ی‌پ‌گ) استفاده ابزاری به عنوان پیاده‌نظام از این سازمان در صورت حمله نظامی به ایران می‌باشد. از همین روی حمایت دولت ایران از عملیات محتمل ضدتروریستی دولت تورکیه در آزادسازی و پاک‌سازی شرق فرات در واقع قدمی در راستای منافع ملی دولت ایران می‌تواند تلقی گردد.     

عملیات آزادسازی مناطق اشغال‌شده توسط تورکیه     

محتملا نیروهای مسلح تورکیه طی ساعات آینده اقدام به آغاز عملیات ضدتروریستی برای آزادسازی مناطق اشغال‌شده توسط حزب کارگران کوردستان(پ‌ک‌ک)/ یگان‌های مدافع خلق(ی‌پ‌گ) و پاک‌سازی منطقه از گروه‌های تروریستی خواهند نمود. حمایت هر تورک فارغ از محل زیست جغرافیایی از عملیات ضدتروریستی دولت و ارتش تورکیه وظیفه‌ی ملی هر تورک و هر انسان صلح‌جوست. دولت و ارتش تورکیه به مانند آنچه که در تاریخ معاصر شاهد آن بودیم امروز نیز به عوض ملل تورک موجود در منطقه و الخصوص ما ملت تورک در ایران در حال تاوان دادن و متحمل شدن انواع خسارت می‌باشد. به همین سبب تمامی تشکیلات‌ها و شخصیت‌های ملی تورک می‌بایستی با اعلام حمایت از عملیات ضدتروریستی آزادسازی و پاک‌سازی شرق فرات با دولت تورکیه ابراز همدلی کنند. امروز هر گونه لغزش و ضعف احتمالی دولت و ارتش تورکیه در عملیات ضدتروریستی در شرق فرات سبب متحمل شدن خسارات متعدد و تاوان‌دادن ما فردا در آزربایجان جنوبی خواهد گردید.

و سخن آخر اینکه ما به عنوان ملت تورک هیچ مشکلی با ملت کرد که خود متحمل انواع رنج‌ها و دردها شده نداریم، بلکه مسئله ما گروه‌های تروریستی و مسلح کورد موجود در منطقه می‌باشد که با سیاست ضدتورک خواهان الحاق عمده مناطق تورک‌نشین به کردستان بزرگ‌اند.    

Ardını Oxu - ادامه »

ترکمانان در سوریه از نقشه حذف می‌گردند

اومود اورمولو

بر اساس گفته‌های دبیر انجمن ترکمانان سوریه بسیاری از شهرها و روستاهای ترکمان‌نشین سوریه به سبب بمباران روسیه در حال حذف شدن از نقشه می باشند.

بنا به گفته‌های احمد وزیر تا قبل از ساقط شدن هواپیمای جنگده روسیه توسط ترکیه تنها روستاها، شهرها، مساجد، خانه‌ها، مدارس و ... مورد هدف روسیه واقع می‌گردید ولی روزهاست که هوایپماهای نظامی روسه پل‌ها، منابع آب، نیروگاه‌های برق و ... را به قصد مورد هدف قرار می دهند. 

وزیر تاکید می‌کند که پس از آغاز حملات هوائی روسیه در سوریه بیشترین حملات در لاذقیه و به طبع آن مناطق ترکمان‌نشین سوریه بوده است. مناطق ترکمان داغی و جبل اکراد طی 2 ماه گذشته شاهد شدیدترین بمباران‌های هواپیماهای روسی بوده‌اند، حتی این حجم و شدت از حملات در 4 سال گذشته جنگ داخلی سوریه نیز مشاهده نشده بود. اکثر مناطق ترکمان‌نشین با بمبهای خوشه‌ای و دیگر سلاح‌ها و موشک‌های بسیار حجیم مورد هدف واقع می‌شوند. 

زیرساخت‌ها نابود می شوند

به سبب بمباران هدف‌دار مناطق ترکمان‌نشین هزاران خانواده ترک مجبور به کوچ اجباری از مناطق آبا و اجدای خود به نقاط صفر مرزی ترکیه- سوریه گشته‌اند. هر روزه بر تعداد خانواده‌هائی که مجبور به ترک خانواده‌های خود می شوند نیز افزوده می‌شود. اگر روزی ترکمانان خواهان برگشت به خانه‌ها و مناطق آبا و اجدای خود شوند به سبب مورد هدف قرار گرفتن زیرساختهای حیاتی این امر بسیار مشکل خواهد بود، به وضوح می توان اذعان نمود که تاکنون 11 روستای ترکمان‌نشین تماما از نقشه حذف شده‌اند.      

منبع ترجمه خبر:

http://tinyurl.com/om8ttqr 

Ardını Oxu - ادامه »

قانون اعدام به سبب تکلم به زبان ترکی

اومود اورمولو

از شروع جنگ داخلی در سوریه 3 سال می گذرد و بر اساس آخرین آمار ارگانهای جهانی حقوق بشر از 18 مارس 2011 تا 30 اکتبر 2013 بیش از 133 هزار و 43 نفر کشته‌ شده اند که از این ارقام می توان به مرگ 61 هزار و 67 نفر غیرنظامی، 6 هزار و 365 کودک و 4 هزار و 269 زن اشاره نمود. در دیگر سو از جبهه مخالفین دولت سوریه نیز 18 هزار و 122 نفر، سربازان و نظامیان جدا شده از رژیم 2 هزار و 202 نفر، نیروهای رژیم 29 هزار و 954 نفر، نیروهای متفق دولت بشار اسد یا شبه نظامیان 18 هزار و 678 نفر و 284 نفر از نیروهای حزب الله لبنان در این جنگ داخلی خانمان سوز کشته‌ شده اند. در کنار این آمار تکان دهنده 50 تا 100 هزار زن نیز مورد تجاوز مستقیم و غیرمستقیم واقع شده اند. آمار دهشتناک مذکور نشان از اوضاع وخیم انسانی فوق در سوریه می باشد و هر روزی که می گذرد به فاجعه‌ بشری دیگری در عین بی تمایلی دولت ها و سازمانهای جهانی بر اتمام این خون ریزی را شاهدیم. 

در جنگ داخلی سوریه گروه ائتنیکی "ترک" نیز به سبب همسوئی با سیاست های ترکیه در قبال بشار اسد و حزب بعث نیز به عناوین مختلف دچار انواع صدمات متعددی گشته‌اند. ملت ترک سوریه که از نظر تعدد یکی از گروه های اکثریت ملی باشد در 5 منطقه و از بعد کثرت 3.5 میلیون نفر می باشد. سخنان زیر بخشی از مصاحبه سیمر حافظ رئیس مجلی ترکان سوریه با شبکه تلویزیونی 24 ترکیه می باشد.

در بسیاری از مناطق ترک نشین به سبب کمبود و عدم وجود مواد غذائی انسانها شروع به خوردن گوشت حیواناتی همچون گربه، سگ و موش روی آورده‌اند، حتی خواستار فتوائی در این مورد نیز شدند. ترکان سوریه‌ای طی 50 سال گذشته همیشه تحت فشار مضاعف سیستم بوده‌اند، تنها در منطقه باییربوجوق(منطقه ترک نشین سوریه) 900 بمب واریل انداخته شده است. دیگر ارقام را نمی دانیم. ترکانی که در مناطق جولان و لاذقیه سکونت دارند در وضعیت به مراتب بدتری واقع شده‌اند.   

ما در وضعیتی نیستیم که از خودمان مراقبت نمائییم. مهمترین نیاز برای زنده‌ ماندن خوراک می باشد. آماری از تعداد کشته‌شده‌گان از سرما در سوریه در دسترس نیست. ترکان سوریه‌ای هیچ زمان از ترکیه دور نگشته‌اند، ما گروه اقلیتی نیستیم بلکه بیش از 3.5 میلیون نفر می باشیم. در بسیاری از مناطق بشار اسد و حزب بعث قانونی برای اعدام متکلمین به زبان ترکی را نیز تصویب نموده‌ بودند و این قانون در چندین منطقه ترک نشین به اجرا گذاشته شد. ما اکنون 20.000 نفر از فرزندانمان را در سوریه از دست داده‌ایم و محتاج کمکیم...

برای نام ترکان سوریه به مانند ایران و عراق از لفظ ترکمان نیز در مئدیای ترکیه بهره برده می شود. 

منبع ترجمه:سایت استار، بخش گزارش ویدئوئی

http://tinyurl.com/morbmaw   ‌          

در همین رابطه:

تاریخ ترکان سوریه

Ardını Oxu - ادامه »

آغاز تدریس زبان کردی در دانشگاه دمشق سوریه، عدم رسمیت زبان ترکی در ایران

اومود اورمولو

سوریه که طی 3 سال گذشته میزبان جنگ داخلی خانمان‌سوزی بوده و همواره به سبب خشونت هائی که چه از سوی دولت حاکم و چه از سوی بعضی از گروههای افراطی اسلاگرا صورت گرفته نقل محافل خبری بوده طی چند روز گذشته با اقدامی که از سوی دولت بشار اسد در مورد زبان مادری گروههای ائتنیکی کرد و ارمنی موجود در سوریه صورت گرفته اینبار مباحث زیادی را در رسانه‌های کرد و ارمنی زبان به راه انداخته است. حکومت بشار اسد به صورت رسمی دستور آموزش زبان کردی کرمانجی و ارمنی را در دانشگاه دمشق صادر نموده است.

حزب بعث به رهبری بشار اسد در دانشگاه دمشق و در انستیتوی زبانها اقدام به گشایش بخش ویژه‌ای برای آموزش زبان های کردی و ارمنی نموده است. خبر گشایش بخش آموزش زبانهای کردی و ارمنی در دانشگاه دمشق از سوی محمد ماردینی رئیس دانشگاه و به صورت رسمی در روزنامه دولتی الوطن چاپ گردیده است. بر اساس خبر روزنامه دولت سوریه زیرساخت های آموزش زبان های کردی و ارمنی در دانشگاه دمشق از سوی گروهی متشکل از آکادمیسین ها و متخصصین امر آموزش و پرورش صورت خواهد گرفت و مذاکرات و مباحث اولیه برای گشایش بخش های یاد شده با تنی چند از اعضای انتخاب شده کمسیون مذکور طی گردهمائی 1 روزه تحقق یافته است.

رئیس دانشگاه دمشق گشایش بخش آموزش زبان های کردی و ارمنی را مهم ارزیابی نموده و افزده: خواندن و نوشتن به زبان های کردی و ارمنی مهم می باشد، چونکه زبان‌های کردی و ارمنی زبان مادری گروهی از شهروندان سوریه می باشند و در عین حال این اولین قدم برای اهمیت دادن به زبان مادری و مبحث زبان خواهد بود.

وی در ادامه سخنانش پس از تحقق کامل بخش آموزش زبانهای کردی و ارمنی در دانشگاه دمشق از گشایش بخش زبان و ادبیات کردی در آینده نزدیک نیز خبر داده است. بسیاری از تحلیلگران این حرکت حزب بعث و شخص بشار اسد را برای نزدیکی هر چه بیشتر با کردزبانان که جمعیتی بالغ بر 1 الی 1.5 میلیون نفر را در سوریه تشکیل می دهند ارزیابی می کنند.

در حالیکه دولت سوریه که در جنگ داخلی می باشد به صورت رسمی آموزش زبان مادری 2 گروهی ائتنیکی موجود در سوریه را به رسمیت شناخته، در حالیکه تا شروع جنگ داخلی کردزبانهای سوریه‌ای حتی شناسنامه نیز نداشتند نشان از اهمیت مسئله زبان های ملی می باشد. در حالیکه به قول دولتمردان ایران این جغرافیا یکی از امنترین نقاط این کره خاکی می باشد تنوعات ائتنیکی، دینی، فرهنگی و زبانی موجود در این جغرافیا همواره طی 100 سال گذشته تحقیر و کتمان گردیده و تمامی برنامه‌های دولت و ملت حاکم برای یکسان سازی زبانی، دینی، فرهنگی و ائتنیکی بکار بسته شده است. مهمترین ابزار دولت و ملت حاکم برای پدید آوردن جامعه‌ای تک زبان، تک تیپ و تک ایدئولوژیک سیستم آموزشی اجباری بر اساس رسمیت انحصاری زبان گروه اقلیت فارس زبان بوده است. در جغرافیای ایران هدف سیستم آموزشی که می باید بر اساس بند دوم ماده 26 اعلامیه جهانی حقوق بشر "شکوفائی همه جانبه شخصیت انسان و تقویت رعایت حقوق بشر و آزادی های اساسی بوده، و در عین حال به گسترش حسن تفاهم، دگرپذیری و دوستی میان ملتهای و تمامی گروهای نژادی یا دینی" یاری رساند نبوده بلکه تماما در راستای تکثرزدائی، ایجاد نفرت ائتنیکی، نسل کشی زبانی و فرهنگی و در یک کلام فارسیزه کردن کودکان ملل غیرفارس از جمله ملت ترک پایه‌ریزی گردیده است. در حالیکه بشار اسد حق آموزش به زبان مادری 1- 1.5 میلیون کردزبان را به رسمیت شناخته در ایران حقوق فردی و جمعی 25- 35 میلیون ترک از سوی دولت و اقلیت حاکم به صورت آشکارا نقض گردیده و می گردد.

اولین خواسته فعالین ملی جامعه ترک برای رفع تبعیضات زبانی "رسمیت و سراسری اعلام نمودن زبان ترکی تحت ضمانت اجرائی قانون اساسی" و عدم تحیمل زبان گروه اقلیت فارس زبان به هر نام و عنوانی می باشد.     

Ardını Oxu - ادامه »

ترکان عراق بازنده اصلی جنگ دئموگرافی خاورمیانه

اومود اورمولو

در حالیکه جنگ خانمان سوز ائتنیکی- دینی در خاورمیانه و الخصوص در سوریه و عراق تداوم دارد جنگ دئموگرافیکی که در منطقه در جریان می باشد ترکان عراق را بر تخته هدف نشانده و روز به روز تنهاتر می کند به طوریکه شاهد افزایش ترورها، بمب گذاریها، پاک سازی ائتنیکی و ... وسیعی که ترکان عراق را هدف قرار داده می باشیم. حتی سرآغاز و صدای پای کوچ اجباری میلیونها ترک عراق به ترکیه را کمابیش می شنویم.

ترکان عراق با توجه به بافت جمعیتی، ویژگی های اجتماعی – تاریخی، نفوس و ... یکی از مهمترین موانع در ایجاد نقشه کردستان بزرگ در خاورمیانه می باشند، به همین سبب نیز بازیگران جهانی و منطقه‌ای سعی در پاک سازی کامل ترکان عراق برای رفع این سد می باشند.

پروپاگاندای انتقال نفت و گاز شمال عراق به ترکیه – اروپا و رویاهائی که کشورهای غربی در این راستا در حال بافیدنش می باشند یکی از مهمترین علائم جنگ روانی هست که برای پاک کردن حافظه تاریخی ملل منطقه از وجود 3 میلیون ترک موجود در عراق بکار بسته میشود. این در حالی می باشد که شاهد تغییرات عمیق دئموگرافیک در عراق و پاکسازی کامل ائتنیکی ترکان عراق را توسط کردزبانها شاهدیم، به طوریکه جمعیت شهرهای تاریخی ترکنشینی همچون کرکوک، موصل، اربیل، دوزخورماطو و ... پس از سال 2003 به یکباره به شدت کردنشین گردیده و با مهاجرت انبوه کردزبانها برای کردستانی کردن مناطق یاد شده مواجه گشته‌یم.

نتیجه دو تحقیق میدانی که از سوی مرکز مطالعات استراتژیک خاورمیانه (Center for Middle Eastern Strategic Studies) در رابطه با ترکان عراق و سوریه صورت گرفته دقیقا منطبق بر این واقعیت می باشد که نسل کشی جمعی و پاک سازی ائتنیکی بی صدائی را بر علیه ترکان عراق و سوریه را از سوی کردزبانان شاهد می باشیم. سخن فاروق قایمچی سفیر ترکیه در عراق به همین مضمون که شاهد "نسل کشی دسته‌جمعی ترکان عراقی می باشیم" نیز دلیلی بر این مدعاست که پاک سازی ائتنیکی وسیعی در جریان می باشد. 

طبیعتا پاک سازی بی صدای ترکان عراق و سوریه می باید زنگ خطری برای ما ملت ترک ساکن ایران و الخصوص تمامی مناطق ترکنشین غرب آزربایجان باشد، چون کردستانی کردن مناطق ترکنشین غرب آزربایجان و پاک سازی ائتنیکب ترکان سالهاست که با سکوت و چراغ سبز دولت و ملت حاکم برای سرکوب ملی‌گرای ترک در غرب آزربایجان که همواره به سبب نزدیکی به دولت عثمانی و اکنون ترکیه نوین یکی از سردمداران پرچم ملی‌گرای ترک بوده و هست بکار بسته شده / می شود. پس برماست که از تجربه تلخ پاک سازی های ائتنیکی خواهران و برادرانمان در عراق و سوریه دروس لازم را فرا بگیریم، بی تردید در این وادی تاریخی نیز مهمترین وظیفه را می باید نیروهای نظامی و مسلحی که امروزه در ارتش و سایر قوای نظامی ایران عضو می باشند بر دوش بکشند چون فردائی که سر سوزنی با خلع قدرت نیروهای مرکزی مواجه شویم صدها ارگان و سازمانهای متعدد تروریستی کردزبانی همچون حزب کارگران کردستان، حزب حیات آزاد کردستان، پ.ی.د و .... برای سربریدن تک تک ما ترکها و پاک سازیهای ائتنیکی وسیع دست بکار خواهند شد، چون امروز رسانه‌های احزاب کردی روزی نیست که سخن از کردستان بزرگ که در برگیرنده صدها و هزاران منطقه ترک‌نشینمان را در بر نگیرد مواجه نباشیم. بی تردید سالهای پیش نیز گروههای افراطی ارامنه تاکتیک متشابهی را قبل از نسل کشی خوجالی و قره‌باغ در آزربایجان شمالی بکار بستند و امروز پس از نسل کشی ترکان قره‌باغ اکنون به آرتساخ مبدل شد. طبیعتا در این وادی تاریخی نیز نیروهای مسلح فارس زبان اصفهان،یزد، سمنان و ... قادر به درک موقعیت پاک سازی ترکان و سیاست وسیع کردستانی کردن منطقه نخواهند بود چون خود آنها نیز دانسته یا ندانسته جزیئ از گفتمان حاکمند و در صورت شروع آشکار پاک سازئی های ائتنیکی ترکان در غرب آزربایجان خانواده و وطن آنان مورد تجاووز قرار نخواهد گرفت ولی شما و بنده‌ نوعی که شاهد تجربیات شیخ عبدالله، قاسملو، اوجالان، پژاک، پ.ک.ک، پ.ی.د، قتل عام سولدوز و ... بوده‌ایم به بهترین شکل ممکن با این مسئله دست به گریبان می باشیم.

Ardını Oxu - ادامه »

بهار عربی و تغییرات اقلیمی، با نگرشی بر دریاچه اورمیه

اومود اورمولو
تحقیقات مشترک مرکز مطالعات و توسعه آمریکا، مراکز Stimson و مطالعات امنیتی و تغییرات اقلیمی حول مسئله دمکراسی خواهی در جهان عرب که با نام "بهار عربی" مشهور گشت و تغییرات اقلیمی منتشر شده است. 

گزارش مذکور به تحقیق حول مسائل بهار عربی طی 2 سال گذشته پرداخته و باز زاویه دید جدیدی مسئله حرکت های مردمی را در جهان عرب با تغییرات اقلیمی پیوند داده و مهمترین عامل این حرکت های مردمی برشمرده است. به نظر محققین این موسسات علمی خشک سالی سال 2009 و تغییرات اقلیمی آن سال مهمترین نقش را در ایجاد دینامیک حرکت های اعتراضی جهان عرب داشته است.

تخریب منابع طبیعی و محیط زیست در ساختار جوامع نقش عمده ای دارد. در حالیکه کمبود منابع طبیعی در داخل کشورها نیز می تواند عامل مهمی در حرکت های اجتماعی باشد در ابعاد جهانی نیز این عوامل در پدید آمدن جنگ ها، مهاجرت و کوچ های اجباری، رقابت و ... نقشی اساسی را ایفا می کند. 

در زمستان 2010 به علت وقوع خشکسالی در چین در ابعاد جهانی مفهوم استرس گندم به علت کمبود و افزایش قیمت جهانی اش ظهور یافت. مصر که یکی از مهمترین وارد کنندگان دانه از چین بود با افزاش شدشد قیمت نان مواجه گشت. در ژوئن 2010 قیمت 1000 کیلوگرم نان حدود 157 دلار آمریکا گشت که این رقم در فوریه 2010 به حدود 326 دلار آمریکا افزایش یافت. این افزایش قیمت نان سبب بروز مشکلات متعددی در حوزه تامین مواد غذائی در مصر گشت. در گزارشات یاد شده به این مسئله تاکید فراوانی شده و افزایش قیمت مواد غذائی ، افزایش فقر، بروز نارضایتی از سیستم دولتی مهمترین عامل در شروع اعتراضات بیان شده است. تغییرات اقلیمی در سال 2010 تنها به چین محدود نشده و در کشورهائی نظیر اکراین، روسیه، کانادا، قزاقستان و استرالیا و .. سبب ایجاد مشکل در تولید گندم گشته بود. حتی در روسیه که مهمترین صادر کننده گندم، جو و چاودار در دنیا می باشد با بروز مشکلاتی در تامین بازار داخلی مواجه شده بود. قیمت های مواد غذائی در کشورهای خاورمیانه و آفریقای شمالی تحت تاثیر معادلات حساسی واقع می باشد. به علت مشکلات ناشی از کمبود زمین و منابع آبی در این جغرافیا واردات مواد غذائی بیشتر بوده و بر اساس تناژ نیز بزرگترین وار کننده دنیا در حوضه مواد غذائی میباشد، که روسیه نیز مهمترین صادر کننده مواد غذائی به این منطقه حکمرانی می کند.

در گزارش مذکور کارشناسان جهانی و اشخاصی به مانند آقای Robert Zoellick رئیس بانک جهانی به بررسی تغییرات اقلیمی و بهار عربی پرداخته و افزایش قیمت مواد غذائی از سال 2010 به بعد در تونس و مصر را در تشکیل اعتراضات مردمی موثر دانسته اند. در تقابل با این نظریه نیز گروهی از اقتصاددانان مصری افزایش قیمت مواد غذائی را نه از سال 2010 بلکه از سال 2008 دانسته و حرکت اعتراضی اجتماعی مرد مصر را برخواسته از خواست برای دمکراسی، برابری، عدالت، آزادی سیاسی و اجتماعی و ... معرفی می نمایند. اگر در مصر معترضین به حسنی مبارک در تقابل با رژیم وی نیز بپا خواسته باشند هر خانواده مصری 40% از کل درآمد خانواده را تنها برای تامین مواد غذائی بکار بسته و در این پروسه افزایش 20 برابری در قیمت مواد غذائی مشاهده گشته است.

در ژانویه 2011 اعتراضاتی در الجزایر به سبب افزایش بیکاری و گرانی محصولاتی غذائی همچون روغن نباتی، شکر و ... شروع گردید. حکومت با برنامه هائی سعی در کاهش سریع قیمت مواد غذائی و خواباندن اعترضات اجتماعی نمود. وضعیت مشابه در تونس نیز مشاهده گردید و حتی نان باگت در اوایل شروع اعتراضات مردمی به نمادی مبدل گشته بود.

در مارس 2011 شروع اعتراضات مردمی در سوریه نیز در مناطق فقیری همچون درعاء و ...که از کمبود آب سالم در رنج بودند شروع گردید. در دیگر مناطق همجوار درعاء نیز به علت کاهش باران، کمبود منابع آبی و مدیریت غلظ منابع آب مسائلی رخ داده بود. گرچه سیستم های سیاسی کمبود بارش باران در این مناطق مذکور علت خشکسالی و کمبود منابع آب بیان کنند ولی تحلیل های علمی حاکی از عدم مدیریت صحیح منابع آبی در بوجود آمدن بحران کم آبی در مناطق مذکور می باشد. مهمترین مسئله در مدیریت صحیح منابع آبی استفاده بیش از حد از منابع آب شیرین زیرزمینی در مناطق یاد شده می باشد که گرچه در کوتاه مدت سبب افزایش تولید محصولات کشاورزی شاید گردد ولی در میان مدت – بند مدت سبب بروز خشکسالی ، عدم حاصلخیزی خاک و بوجود آمدن خسارات جبران ناپذیری به منابع ابی و خاک می گردد. در سوریه عدم مدیریت صحیح منابع آبی در درازمدت سبب بروز کوچ های اجباری در منطقه گردیده و طبیعتاً عشیرتهای منطقه ای به تامین منبع مادی خود به انواع قاچاق و دیگر اعمال غیرقانوین روی آورده اند با عدم همکاری دولت سوریه با مردم محلی فتیله اعتراضات اجتماعی در آن منطقه کلید زده شد.

مسئله مذکور در آزربایجان جنوبی و مابین ملت ترک نیز مشاهده گردید، به طوریکه به علت خشک شدن دریاچه اورمیه به سبب سدسازی ها بدون درنظر گرفتن حق آبه دریاچه اورمیه اولین اعتراضات مردمی در شهرهای ترک نشین همچون تبریز، اورمیه، اردبیل و .. در سال 2011 شکل گرفت و با نگرش امنیتی به موضوع سبب دستگیری هزاران جوان ترک گردید ، پس از آن نیز مسئله دریاچه اورمیه و محیط زیست آزربایجان جنوبی به بافت اجتماعی جامعه ترک وارد گردید به طوریکه در کمتر مجلسی امروزه می توان سخنی در مورد خشک شدن دریاچه اورمیه و علتش نشنید و مسئله بعد اجتماعی وسعیی به خود دیده است، بسیاری از تئوریسین های ترک و آزربایجانی خشک شدن دریاچه اورمیه را با رابطه مابین استعمارگر و مستمعره تشریح می کنند و گروهی دیگر نیز تنها مدیریت غلط منابع آبی را مهمترین علت خشک شدن دریاچه اورمیه معرفی می کنند ولی آن چیزی که مابین هر دو گروه مشاهده می گردد وجود صورت مسئله اصلی به نام محیط زیست و الخصوص دریاچه اورمیه می باشد. در کنار بحران آب در آزربایجان جنبوی وجود نارضایتی از سیستم سیاسی به علت گرانی، بیکاری، تبعیض ، وجود راسیسم، نابرابری و ... نیز بدون شک در شروع اعتراضات دخیل بوده اند.

بر اساس تحقیقات مشترک مرکز مطالعات و توسعه آمریکا، مراکز Stimson و مطالعات امنیتی و تغییرات اقلیمی حول مسئله دمکراسی خواهی در جهان عرب خشک سالی که در دوره 2006 تا 2011 در حدود 60% سوریه حاکم شده است را بیان می کند، بنا به گزارش خشکسالی بیشترین تاثیر در نواحی جنوبی سوریه که بیشتر به کار کشاورزی مشغول بوده اند نیز مشاهده گردیده و بیان می شود که این مجموعه شامل کاهش 75% تولید محصولات کشاورزی در منطقه یاد شده می باشد در عین حال در شمال شرقی سوریه که مردم بیشتر به کار حیوان داری مشغول می باشند نیز دقیقاً آمار 85% کاهش محصولات تغذیه کننده دام مشاهده گردیده است در مجموع این وضعیت سبب تحت تاثیر قرار دادن حدود 1.5 میلیون انسان گردیده است. در دیگر سو مهمترین تاثیرات در مبحث کشاورزی در سوریه تغییرات اقلیمی، مدیریت صحیح منابع آبی و غذائی، دینامیک های دمگرافیک و ..بیان گردیده است.  

تغییرات اقلیمی در جهان عرب به عنوان تهدید مشخص گردیده است. در عین حال شرایط اقتصادی، اجتماعی، سیاسی، خشکسالی، کمبود منابع آب، مهاجرت ها مجبوری و .. تشدید خواهد شد. در بخشی از گزارش نیز به افزایش قیمت برنج نیز اشاره گردیده است که در حالت مجموع می توان افزایش قیمت مواد غذائی در عین حال تشدید بحران های اکولوژیکی سبب بروز اعتراضات اجتماعی خواهد شد. جهان عرب گرچه از بعد دمکراسی در وضعیت قابل قبولی نمی باشد ولی رفاه قابل توجهی در بخش بزرگی از دنیای عرب به علت وجود منابع سرشاز انرژی وجود دارد که به علت تغییرات اقلیمی بخش وسیعی از این منابع تحت تاثیر واقع خواهند شد. در عین حال وضعیت موجود می تواند قدیمی مثبت در راه احیاء دمکراسی، برابری، عدالت، رفاه و ... نیز تلقی گردد.         

برداشت آزادی از مقاله دکتر توبا ائورین. 

Ardını Oxu - ادامه »

زبان مهمترین عامل ملت شوندگی با مثال انقلاب زبان کردی در مناطق کردنشین سوریه

بر اساس آمار رسمی ارائه شده از سوی یونسکو حدود 3 هزار لهجه و زبان با خطر مرگ زبانی مواجه می باشند و بدون کوچکترین تردیدی زبان ترکی در ایران نیز به علت سیاستهای آسیمیلاسیون، کتمان، تحقیر، عدم رسمیت، ژنوساید زبانی، هجمه زبان فارسی و ..  با مرگ زبانی دست به گریبان می باشد.

در حالیکه کردهای سوریه تا همین شروع اعتراضات حتی شهروند سوریه نیز محسوب نمی شدند پس از شروع اعتراضات در سوریه با کش و قوس های فراوانی که گاه در کنار اسد و گاه در موضعی بی تفاوت نسبت به آنچه که در کل سوریه که به عنوان جنگ داخلی شناخته می شود می گذرد به خود گرفتند تصویری بسیاری درهم و نامشخص از وضعیت خود را ارائه کردند، البته ناگفته نماند که پس از خروج نیروهای بشار اسد مناطق نیمه و یا اکثراً کوردنشین سوریه در سخن هم که شده با نوعی خودمختاری مواجه گشت که گروههای رادیکال و مسلح زیرشاخه سازمان تروریستی حزب کارگران کردستان در ترکیه نیز به بهترین شکل ممکن از این خلاء استفاده نمودند. در کنار تمامی مسائل یاد شده و نشده کردهای سوریه امروز در وضعیت بسیاری بهتری نسبت به دیروز واقع شده اند و بر اساس امار غیررسمی منتشر شده از سوی مدیای ناسیونالیست کرد منطقه طی این مدت 100 مدرسه تماماً به زبان کردی و حدود 500 معلم آموزشگر زبان کوردی پرورش و ساخته شد.    

گروه های سازمان یافته کوردهای سوریه ای با حمایتی که از سوی مسعود بارزانی و دیگر ناسیونالیستهای کرد چه به صورت شخصی و یا سازمانی دریافت نموده اند در عین حال با افزایش شعور ملی و تهیه نقشه راه اولین مسئله را "آموزش زبان کردی" و ترویج آن مابین کرد زبان قرار داده اند نه خواست رفراندوم برای استقلال، دقیقاً انتخاب نقشه راه بر پایه افزایش شعور ملی که بدون تردید از آموزش و تحصیل به زبان کردی و ترویج و پروراندن انسانهای مسلط به زبان کردی می گذرد اکنون در قسمت بزرگی از کردهای سوریه در جریان می باشد، با افزایش شعور ملی و کسب دانش به زبان مادری در عین حال پروراندن روشنفکران ملی کردهای سوریه ای خواهند توانست آینده خود را چه به صورت فدرال، استقلال و .... شکل داده و رقم زنند.

به علت اعمال سیاستهای غیرانسانی و غیراخلاقی گروههای سیاسی و غیرسیاسی کرد که مناطق ملی ترک نشین و آزربایجان را مورد هجمه قرار داده اند متاسفانه در بضعی از فعالین ملی ترک احساس خوبی نسبت به گروههای مذکور مشاهده نمی شود که قابل درک می باشد ولی این به منزله نادیده گرفتن اعمال گروههای سیاسی صلح طلب کورد در منطقه نمی باشد. مثلاً فراهم نمودن زیرساختهای انقلاب زبان کوردی در مناطق کردنشین سوریه یکی از این اعمال می باشد، کردهای سوریه اول نه بحث رفراندوم برای "حق تعیین سرنوشت" را چه از دولت و چه از مخالفین خواسته اند بلکه اولین قدم تهیه نقشه راهی مبتنی بر اهداف کوتاه، میان و بلند مدت می باشد که مهمترین بخش از این مسئله کمک به تثبیت هویت و زبان کردی در سوریه بوده و به احتمال بسیار زیاد در روندهای پیش رو نیز سعی در تثبیت و ضمانت تمامی حقوق زبان و هویت کردهای سوریه در قانون اساسی سوریه خواهد بود. این نقشه راه ارتباطی با تجزیه، فدرالیسم، تداوم وضعیت فوق و یا هر سناریوی دیگری ندارد و یکی از مترقی ترین و غیرقابل اغماض ترین اقدامات در جهت روند ملت شوندگی کردان سوریه در صورت تکرار هر سناریوئی می باشد.

نقش زبان در پروسه ملت شوندگی بر کسی پوشیده نیست و زبان یکی از مهمترین عوامل در روند ملت شوندگی در جوامع مستمعره و مغلوب می باشد، همانطور که امروزه هزاران و میلیونها انسان در این جغرافیا به مدد زبان مادری ترکی توانسته اند حول مفاهیم و منافع مشترکی قابلیت تعریف مفهومی به نام ملت ترک را ایجاد کنند یکی از نمونه های بارز نقش زبان می باشد. بدین جهت می باشد که در ایران اکثر قریب به اتفاق فعالین ملی ترک خواستار رسمی و سراسری شدن زبان ترکی و رفع تبعیض های ائتنیکی – زبانی اند. 

سوالی که به ذهن می رسد این می باشد که آیا فعالین ملی و روشنکفران جامعه ترک ساکن ایران چنین نقشه راه کوتاه مدت- میان مدت و بلند مدتی را دارند و یا نه از همان اول خواستار رفراندومی برای حق تعیین سرنوشت می باشند. دیگر ملتهای مستمعره و مغلوب در دنیا از جمله کاتالان ها، باسکی ها، ایرلند، اسکاتلند و .. نیز موقعیت و پروسه مشابهی را با ملت ترک گذرانده اند و تجربیات انان نیز در تهیه نقشه راه می تواند برای ما درسی بزرگی باشد.

Ardını Oxu - ادامه »

ترکان عراقی یادگار امپراطوری سلجوقیان

اومود اورمولو

ترکان در اثنای قرن 9 میلادی به عنوان محافظان نظامی خلیفه عباسی در بسیاری از نقاط عراق امروزی جای گرفته و سبب نفوذ بیش از پیش اسلام و در عین حال سبب افزایش نقش خلیفه عباسی در تقابل با بیزانس گشته اند. در حین امپراطوری سلجوقیان پراکندگی ترکان در شمال عراق افزایش یافته و ترکان برای همیشه در منطقه سکنی گزیده اند. سلطان طغرل به سال 1055 منطقه را از محاصره آل بویه نجات و تحت حمایت خود قرار داده است. از اوایل قرن 12 تا 13 میلادی ترکان عراقی خان های موصول و اربیل را تشکیل داده و اداره منطقه را بدست گرفتند. 

خان اربیل مظفرالدین گؤک بؤرو نام داشت که مروج رسم مولود خوانی برای اولین بار در کشورهای اسلامی می باشد. منطقه در قرن 15 میلادی تحت حکمرانی امپراطوری های ترکی به مانند آغ قویونلو و قارا قویونلو واقع شده و پس از مدتی نیز تحت حکمرانی دیگر امپراطوری ترک صفوی و پس از آن  امپراطوری عثمانی واقع شده است. در اثنای جنگ جهانی اول امپراطوری عثمانی رفته رفته حکمرانی مناطق ترک نشین مذکور در عراق را از دست می دهد.

پس از جنگ جهانی اول پروسه آسیمیلاسیون ترکان منطقه و الخصوص ترکان عراق، ایران و سوریه آغاز می شود و دولت ترکیه نیز نگرشی بی تفاوت بنا به دلایل متعدد نسبت به آسیمیلاسیون ترکان منطقه دارد، حتی کار به جائی می رسد که دولت ترکیه خود مروج بعضی از اشتباهات تاریخی به ضرر هویت ترکان منطقه می شود از جمله این کج روی ها کمک به نشر مفهوم "آذری" برای نامیدن ملت ترک ساکن ایران و آزربایجان شمالی و تغییر نام "ترک" به ترکمن در ترکان عراق و سوریه می باشد به طوریکه رویه فوق شاید به علت مسائل دولت – ملت در ترکیه و پروژه ملت سازی وقت قابل درک باشد ولی بدون تردید این اشتباه نابخشودنی سبب صدمه بسیاری مهلکی بر تن زخم دیده ترکان منطقه گردیده است. شاید لفظ "ترکمان" که سوای "ترکمن" می باشد در چندین دوره تاریخی برای نامیدن ترکان منطقه بکار برده شده یکی از علل بکاربرده شدن لفظ ترکمن برای نامیدن ترکان عراق و سوریه بوده باشد.

سوای مبحث ترک – ترکمان وضعیت ترکان منطقه و الخصوص ترکان عراق و سوریه به علت وجود جنگ های ائتنیکی – مذهبی بسیار بغرنج می باشد و روزی نیست که خبر از بمب گذاری در یکی از مناطق ترک نشین عراق و یا بمباران مناطق ترک نشین سوریه را نخوانیم. برای مثال در آخرین انفجار تروریستی در شهر کرکوک ترکنشین 30 کشته و صدها زخمی به جای گذاشت و یا حمله تروریستی در 23 ژانویه 2013 دوزخورماتو که سبب کشته شدن چندین شخصیت سرشناس ترک گشت. مثال های مذکور نشانگر جزء کوچکی از وضعیت ترکان عراق و سوریه می باشد که با سناریو های منطقه ای – جهانی متعددی روبرو شده اند و خود قربانیان بی دفاع این سناریوهای کثیف می باشند. طی ماههای گذشته در عراق اکثر حملات تروریستی ترکان عراقی را مورد هدف قرار داده و گوئی هدف قرار گرفتن ترکان دربرگیرنده سیگنالهای خاصی برای بازیگران منطقه ای و جهانی و الخصوص ترکیه یکی از قدرتمندترین کشورههای  با اکثریت ترک دارای دولت می باشد. طبیعتاً هر یک از بازیهای منطقه ای – جهانی حول هویت ترکان منطقه بی تاثیر در دیگر ترکان منطقه از جمله ترکان ساکن ایران نمی باشد، چون پروسه ای جدید در منطقه در حال شکل گیری می باشد و تمامش کنش ها بر بر همدیگر موثر اند. 

نکته بسیار خطرناک روند موجود در منطقه وجود گروههای مسلح کرد به عناوین رنگارنگ می باشد که جزئی از انواع سناریوهائی گشته اند که بدون تردید در عراق و سوریه در نقش چماغی برای ضربه زدن به ترکان منطقه بکار برده می شوند. در دیگر سو گوئی وجود سلاح در دست گروههای مسلح کورد مترادف با تشکیل دولت ملی و سیاست کردستانیزه کردن منطقه می باشد، به پروسه مذکور منابع عظیم نقت و گاز کرکوک ترک نشین را نیز بیافزاییم مسئله بسیار جالب توجه تر می گردد. افزایش خشونت ها در مناطق کردنشین سوریه و درگیری با ارتش آزاد سوریه نیز به نوبه خود سبب گریز ترکان منطقه به مرزهای ترکیه، افزایش ناامنی در مناطق مرزی و صدها مشکل بزرگ و کوچک گردیده است. عدم وجود گروههای مسلح سازمان یافته در ترکان عراق و سوریه برای حفاظت از مردمان ترک مهمترین دلیل افزایش آسیب های وارده به آنان می باشد در عین حال در آزربایجان غربی نیز پروسه ای مشابه در حال جریان میباشد و روزی نیست که گروههای مسلح و بعضاً به ظاهر سیاسی امروزی کرد هم که شده چشم طمع به مناطق ترک نشین ندوزند، چون سلاح و پول حاصل از انواع تجارت مواد مخدر، تجارت انسان، تجارت اسلحه و .. روز به روز بر حرص و طمع کردستانیزه کردن منطقه در اذهان بیمار گروه مشخصی از جامعه کورد می افزاید. 

بدون تردید ترکیه در دوران کنونی یکی از مهمترین مسئولیت ها را در قبال ترکان منطقه بر عهده دارد و فرصتی استثنائی و شاید غیرقابل تکرار در 100 سال پیش رو نیز مواجه می باشد. دولت ترکیه می باید از بعد فرهنگی و ایجاد تشکیلات های متعددی که در برگیرنده نیازهای حقوقی – سیاسی و فرهنگی ملل ترک منطقه می باشد یاور ترکان منطقه گردد تا در پروسه ای میان مدت – بلند مدت ترکان منطقه با ایجاد تشکیلات سازمانی متعدد و مستحکم طی چهارچوبی مشخص برای اهداف مشخصی نظیر ایجاد اتحادیه ترکان منطقه قدم بردارند، کاری که اتحادیه اروپا با آنهمه تفاوت ها توانست و ترکان منطقه نیز می توانند از مدل اتحادیه اروپا برای ایجاد اتحادیه ای ترک بهره ببرند. ولی لازمه تحقق هدف بلند مدت مذکور می باید ایجاد زیرساختهای لازم فرهنگی باشد که ترکیه به دلیل قدرت نرم خود سالهاست که توانسته در ترکان منطقه الخصوص ترکان ایران جائی برای خود باز کند. امروزه خانه ای از ترکان در ایران نیست که شاهد مشاهده سریال ها، فیلم ها، آهنگ ها، مسابقه ها و ..ترکیه نباشد و این پیروزی قابل توجهی در جهت نزدیکی هر چه بیشتر ترکان منطقه می باشد. می باید قدم های بعدی برداشته شود و ترکیه هر چه بیشتر آغوش خود را برای رفع اشتباهات تاریخیش طی 100 ساله گذشته در قبال ترکان منطقه قدمی بردارد. 

برداشت آزادی از مقاله:

http://tinyurl.com/azwah6e

Ardını Oxu - ادامه »