آموزش زبان مادری اقلیت لاز در ترکیه، تداوم عدم آموزش زبان ترکی در ایران

اومود اورمولو

طی هفته های گذشته وزیر آموزش و پرورش ترکیه برنامه مفردات آموزش زبان مادری گروه اقلیت لاز در ترکیه را پذیرفته و تصویب نمود و از سال تحصیلی پیش رو زبان اقلیت لاز در ترکیه نیز جزء دروس انتخابی در سیستم آموزشی ترکیه خواهد بود.

از سال 2012 زیرساخت های لازم برای جایگیری دروس آموزش زبان های مادری گروههای ائتنیکی لاز، کرد، آبخاز، زازا، چرکس و ... در برنامه های سیستم آموزشی ترکیه و تغییرات اجباری قانون اساسی گنجانده شده بود که بر اساس تامین نیازهای آموزشی این گروههای ائتنیکی – زبانی از سال تحصیلی پیش رو تمامی این گروهها خواهند توانست زبان مادری خود را در سطوح ابتدائی (به استثنای کردها که در تمامی سطوح می توانند زبان مادری خود را به صورت دروس اختیاری بیاموزند) انتخاب نموده و آموزش های لازم را فرار گیرند. علت به طول انجامیدن گنجاندن دروس زبان مادری گروههای ائتنیکی مذکور عدم وجود کادر آموزشی و تدوین کتب آموزشی بیان شده است. 

مفردات دروس اقلیت لاز ترکیه ای از سوی انستیتوی لاز تدوین و سپس به وزیر آموزش و پرورش ترکیه ارجاع داده شده، البته شایان ذکر هست که دانشگاه مطرحی همچون "بوغازایچی" نیز در فراهم نمودن دروس آموزش زبان مادری لازها نقش بسزائی بر عهده داشته است.   

جایگیری دروس آموزش زبان مادری لازها، چرکس ها، کوردها، آبخارها و ... در سیستم آموزشی ترکیه بدون تردید نتیجه مجادله هویتی – زبانی روشنفکران گروههای ائتنیکی – زبانی مذکور می باشد. بر اساس آمار رسمی در ترکیه حدود 1.616.412 نفر لاز ساکن اند و لازها پس از گروههای ائتنیکی ترک ، کرد،عرب ،چرکز پنجمین گروه ائتنیکی موجود در ترکیه بشمار می روند.

در حالیکه اقلیت 1.616.412 لاز در کنار دیگر گروههای ائتنیکی در حال آماده شدن برای آموزش زبان مادری در سیستم آموزشی ترکیه می باشند در ایران که از بعد تنوع ائتنیکی ، دینی، زبانی ،فرهنگی و ... قابل قیاس با ترکیه نیست هنوز هم تنوع ائتنیکی – زبانی موجود در جغرافیای ایران کتمان شده و سیاست های آسیمیلاسیون و انتگراسیون برای زدودن تنوعات مذکور بکار بسته می شود. در ایران چندملیتی، چندزبانی، چنددینی و چندفرهنگی زبان اقلیت فارس زبان از موقعیت انحصاری و ویژه ای به عنان تنهاترین زبان رسمی برخوردار می باشد در حالیکه دیگر زبانهای اکثریت به مانند زبان ترکی از هیچ جایگاهی برخوردار نبوده و به صورت قوانین نوشته شده و نانوشته ای ممنوع می باشند. در عین حال سیستم آموزشی اجباری در ایران که بر پایه تحمیل زبان اقلیت فارس زبان بر دیگر ملیتها شکل گرفته مهمترین ابزار استعمارگر برای فارس سازی کودکان ترک و ترکی زدائی می باشد. به واقع شهروندان غیرفارس ایران همچون ملت ترک تنها به سبب داشتن زبان مادری و هویت ائتنیکی متفاوت از گروه اقلیت حاکم از جامعه طرد شده و به عنوان شهروندان درجه دوم تلقی و تعریف گردیده است، به طوریکه حتی در ایران اجازه کاربرد نام های ترکی برای کودکانمان ممنوع بوده و مخالف امنیتی به اصطلاح ملی تلقی می گردد. ترکان ساکن ایران با جمعیتی بالغ بر 25 – 35 میلیون نفر نه اقلیت ملی بلکه ملتی بدون دولت تحت استعمار و استثمار داخلی گروه اقلیت فارس زبان می باشند.

مهمترین خواسته جامعه ترک از هر طیف و گروه فکری رسمیت و سراسری شدن زبان ترکی در ایران تحت ضمانت اجرائی قانون اساسی برای مبارزه با تبعیض های متعدد زبانی موجود در ایران می باشد.      

منبع ترجمه:

http://tinyurl.com/mc69pgu

Ardını Oxu - ادامه »

خواست موقعیت حقوقی و قانونی زبان کردی در ترکیه، عدم رسمیت زبان ترکی در ایران

اومود اورمولو

ب.د.پ یا حزب به اصطلاح صلح و دمکراسی (حزب دست راست پ.ک.ک در مجلس ترکیه) خواستار به رسمیت شناخته شدن زبان کردی و برخورداری زبان کردی از موقعیت حقوقی و قانونی شده است.

مسئولین ب.د.پ در استانبول کنفرانسی مطبوعاتی را برای بررسی و پاسخگوئی به سوالات خبرنگاران در رابطه با موضوع "حق آموزش به زبان مادری" را برگزار کردند و پس از بررسی موقعیت ترکیه در رابطه با حقوق اقلیت کورد موجود در ترکیه مسائلی در رابطه با آغاز سال تحصیلی جدید بیان گردید.

ارکان باییر معاون ب.د.پ در استانبول در متن بیانیه مطبوعاتی سخنان زیر را بیان نمود:     

قرار دادن زبان کردی به عنوان درس انتخابی از سوی حکومت ترکیه نشان از عدم صمیمت حکومت در رابطه با زبان کوردی می باشد و این رفتار نشان از تداوم سیاست های آسیمیلاسیون و انکار هست. زبان کردی می باید به رسمیت شناخته شده و از موقعیت حقوقی و قانونی برخوردار گردد.

خواست به رسمیت شناخته شدن زبان اقلیت کرد ترکیه ای در حالی صورت می پذیرد که ما در ایران که ایندکس تنوع ائتنیکی – زبانی اش قابل قیاس با ترکیه و دیگر کشورهای منطقه نیست هنوز هم با انکار وجود هویت ائتنیکی به نام ترک و زبانی به نام زبان ترکی مواجه ایم، در عین حال سیاست های آسیمیلاسیون و انتگراسیون دولت و ملت حاکم نیز با سیستم آموزشی که بر پایه رسمیت انحصاری زبان اقلیت فارس زبان بنا نهاده شده مهمترین ابزار استعمارگر برای ترکی زدائی و نسل کشی زبانی کودکان ترک بکار بسته شده است. در ایران که تمامی ویژگهای یک جامعه چندملیتی، چنددینی، چندزبانی و چندفرهنگی را دارای می باشد وجود تنوعات مذکور به انواع مختلف کتمان گردیده و تمامی سیاست های دولت برای زدودن این تنوعات بکار بسته شده و می شود. ترک های ساکن ایران که به گواه تاریخ حداقل طی 1000 سال گذشته بر این جغرافیا حکمرانی نموده و دارای صدها دولت و امپراطوری ترک بوده اند و خود نه اقلیت قومی و ائتنیکی بلکه ملتی بدون دولت اند اکنون تحت استعمار و استثمار داخلی گروه اقلیت فارس زبان واقع گردیده و از کوچکترین حقوقی از جمله حق به رسمیت شناخته شده هویت ، زبان و فرهنگشتان منع گردیده اند. خواست به رسمیت شناخته شدن زبان کردی در ترکیه برخورداری این زبان از موقعیت حقوقی و قانونی در حالی هست که در منطقه جغرافیائی ایران زبان ترکی از هیچ موقعیت حقوقی و قانونی برخودار نبوده و در عین حال دولت ایران هنوز هم با به روز رسانی گفتمانی همچون در ایران ترک وجود ندارد، زبان ترکی در ایران نیست و زبان مردم آزربایجان آذری ایرانی هست و ... به صورت آشکارا و سیستماتیک سیاست های نژادپرستانه و ترک ستیزانه ای را بر علیه میلیونها شهروندش عرضه می کند. ترکان ساکن این جغرافیا طی سالهای گذشته با جمع آوری امضاها و راه اندازی کمپین های متعدد خواستار به سراسری شدن و به رسمیت شناخته شدن زبان ترکی در ایران از سوی دولت و ضمانت اجرائی آن تحت قانون اساسی گردیده اند که تاکنون این خواست به حق با کتمان و بی اعتنائی دولت ایران مواجه گردیده است.   

منبع ترجمه خبر:  

http://tinyurl.com/nldnffa

Ardını Oxu - ادامه »

شهروندان بلغارستان خواستار جایگیری آموزش زبان ترکی در سیستم آموزشی اند

بر اساس آمار علمی منتشر شده از سوی موسسه تحقیقاتی اقلیت ها در بلغارستان تنها 15% کودکان خانواده های ترک ساکن بلغارستان قادر به درک زبان بلغاری می باشند.

نتایج حاصل از تحقیقات مرکز اقلیت های ائتنیکی بلغارستان حاکی از تحمل مشقات فراوان برای یادگیری زبان بلغاری در بین کودکان خانواده های ترک می باشد، به طوریکه مابین کودکان بلغار کاهش چشمگیری در موفقیت آموزش دروس مشاهده گردیده است.

تحقیقات مرکز اقلیت های ائتنیکی بلغارستان با نام "مشکلات آموزشی کودکان ترک" منتشر گردیده است. تحقیق فوق از سوی Antonina Jelyazkova صورت گرفته و برای بررسی دقیق موضوع گزاراشت عینی و میدانی متعددی جمع آوری گردیده است.

بر اساس گفته های محققین هدف از ارائه این تحقیق پیشرفت علمی و بسط سیستم آموزشی منطبق بر بافت اجتماعی بلغارستان بیان گردیده است. مهمترین مشکل برای آموزش زبان ترکی عدم وجود کادر آموزشی بیان شده است.

کارشناسان همگی بر تاثیر آموزش زبان مادری و بهره برداری از سیستم آموزشی که بر مبنای زبان مادری پایه ریزی شده باشد تاءکید کرده اند و راه کارهائی نیز برای رفع مشکل عدم آموزش زبان مادری به صورت زیر ارائه داده اند:

1- در مناطقی که بافت اجتماعی متشکل از اقلیت های ائتنیکی باشد سیستم آموزشی بر پایه زبان مادری شکل گیرد.

2- در دیگر مناطق مختلط آموزش زبان مادری به صورت دروسی در اختیار دانش آموزان قرار گیرد.

یادآوری این نکته خالی از لطف نیست که قبل از منتشر شدن نتایج تحقیق فوق در بلغارستان کودکان ترک هر هفته 4 ساعت آموزش زبان ترکی را می آموزند، حتی هر روزه کانال های دولتی بلغارستان 10 دقیقه اخبار روزمره را به زبان ترکی بیان می کنند. 

متاسفانه در ایران نیز علارغم ساکن بودن میلیونها ترک نه هویت ترک و نه زبان ترکی در تعریف ایرانیت جای گرفته و نه با علم کردن زبان فارسی با عناوینی نظیر زبان مشترک، زبان پرتمدن، زبان ایرانی، زبان ... از امروز امیدی برای فردا می باشد، سیستم آموزشی ایران بر پایه زبان اقلیت حاکم فارس زبان و تحمیلش بر اکثریت محکوم شکل گرفته است. بنا بر آمارهای بین المللی حقوق بشری بیشترین افت تحصیلی و بی سوادی زبان مادری در مناطق ملی غیرفارس تثبیت گردیده است. 

منبع ترجمه خبر:

http://tinyurl.com/8va52l8

Ardını Oxu - ادامه »

آغاز آموزش رسمی زبان کردی در ارمنستان ، تداوم عدم رسمیت زبان ترکی در ایران

الفبای لاتین برای زبان تحریر و آموزش زبان کردی در سال 2010 از سوی مقامات ارمنستان پذیرفته شده بود و با شروع سال تحصیلی جدید در ارمنستان اقلیت کرد ساکن ارمنستان با توجه به قوانین موجود خواهند توانست به زبان مادری خود آموزش ببینند. 

برای اولین بار حکومت ارمنی کتاب های آموزش زبان کردی را در ارمنستان تهیه و منتشر کرده است، کتاب های آموزش زبان کردی در تمامی سطوح ابتدائی که دارای دانش آموزان کرد می باشند به اشتراک گذاشته خواهد شد. کردهای ساکن ارمنستان نیز شروع آموزش به زبان مادری را با جشن هائی بزرگ داشتند.

اقلیت کرد ساکن ارمنستان از سال 1941 تا سال 2011 ملزم به استفاده از الفبای سیرلیک (کریل) برای تحریر و آموزش زبان کردی بود ولی با مجادله ای که گروههای سیاسی کرد طی این سالها داشتند موفق به قبولاندن استفاده از الفبای لاتین برای نوشتار زبان کردی در سیستم آموزشی ارمنستان گشتند. 

به علت مشکلات مالی شدید دولت ارمنستان و عدم تهیه زیرساختهای آموزش زبان کردی در تمامی سطوح آموزشی ارمنستان تنها به آموزش زبان کردی در مدارس ابتدائی بسنده کرده است. 

حکومت ارمنستان برای سال تحصیلی 2012 بودجه خاصی تخصیص داده و مسئولین ذیربط ارمنی طی دیدارهائی که با شاعر کرد Elixne Meme داشته اند از نحوه تهیه کتب آموزش کردی لهجه کرمانجی نیز نظر خواسته اند. 

آموزش سال تحصیلی جدید و رسمیت آموزش زبان کردی در منطقه "آخ باران" و روستای "ائل گه ز" توسط اقلیت کرد ارمنستانی بزرگ داشته شد. مسئول کرد کردستان عراق به نام Jenya Qadir که در مراسم فوق حضور داشته است نیز آموزش و رسمیت زبان کرد را مهمترین دلیل برابری و همدلی یاد کرده است و حمایت تمام و کمال خود و حکومت کردستان عراق را از آموزش زبان کردی در ارمنستان ابزار داشته است.

زبان اقلیت چند صدهزار نفری کرد ساکن ارمنستان نیز به مانند دیگر ائتنیک های موجود در منطقه به رسمیت پیوسته و در سیستم آموزش ارمنستان جای گرفت ولی عدم رسمیت زبان چندین میلیون ترک در ایران هنوز ادامه دارد. متاسفانه هنوز هویت و زبان میلیونها ترک به سادگی کتمان شده و مورد هر نوع تحقیری واقع می گردد،علارغم جامعه چندملیتی ایران هنوز هم سیستم آموزشی ایران بر مبنای زبان ملت حاکم بوده و زبان ترکی به عنوان زبان اکثریت محکوم دارای هیچ جایگاه آموزشی و تحصیلی نمی باشد. علاوه بر تداوم عدم رسمیت زبان ترکی در ایران نیز سیستم حاکم، اپوزوسیون مرکزگرا و ملت حاکم نیز بر تداوم سیاست های آسیمیلاسیون زبانی و فرهنگی نیز تاکید دارند، حتی گروهی از به اصطلاح اپوزسیون فارس زبان نیز پا را فراتر نهاده و از امروز زیربنای سنگ فردا را گذاشته اند و سخن از زبان مشترک فارسی برای فرداها می نمایند دریغ از اینکه درک از وضعیت متفاوت جهانی و منطقه ای و پی آمدهای احتمالی داشته باشند در اوهامات خود غرق اند.  

منبع ترجمه خبر: 

http://tinyurl.com/8ooyadl

Ardını Oxu - ادامه »

نماینده تالش های ایران خواستار خودمختاری اقلیت تالش آزربایجان شمالی شد، چرا نباید آزربایجان جنوبی مستقل نگردد؟

علی عبدلی یکی از نمایندگان تالش ها در مجلس ایران نسبت به وضعیت بغرنج تالش های آزربایجان شمالی اظهار انزجار کرده و خواستار برخورداری تالش های آزربایجان شمالی از نوعی خودمختاری گشته است.

علی عبدلی که در کنفرانس اقلیت های محلی در منطقه قفقاز – خزر که در پایتخت ارمنستان در ایروان در جریان بود اضهارات مذکور را بیان داشته است. 

به نظر آقای علی عبدلی اقلیت تالش موجود در آزربایجان شمالی با خطر محو شدن مواجه می باشند. به نظر وی اقلیت تالش موجود در آزربایجان شمالی پس از متلاشی شدن اتحاد جماهیر شوروی خواستار خودمختاری در آزربایجان شمالی بودند که محقق نشد در کنار این رفتار دولت آزربایجان شمالی با تالش ها بسیار برای من آزار دهنده می باشد. 

تالش ها در ایران همواره به عنوان برادر شناخته شده و از موقعیت خوبی برخوردارند ولی در آزربایجان شمالی صدها فعال سیاسی در حبس می باشد. در ایران زیرساختهای حفظ و بسط مدنیت، زبان و فرهنگ تالشی موجود می باشد ولی آزربایجان شمالی به هیچ وجه چنین نیست.  

بر اساس آمار رسمی که در 4 فوریه سال 1999 ارائه شده در آزربایجان شمالی 76.841 نفر تالش وجود داشته اند. 

حال سوال اینجاست تالش ها آزربایجان شمالی با جمعیت 76.841 نفر می توانند خواهان خودمختاری گردند ولی ترکان ساکن ایران با جمعیت 25-35 میلیون نفر نمی توانند خواهان استقلال و تشکیل دولت ملی خود شوند؟.  

منبع ترجمه خبر:

http://tinyurl.com/9odk7vt

Ardını Oxu - ادامه »

چرا تحصیل به زبان کردی مهم می باشد؟

اومود اورمولو

پروسه تاریخی انشاء دولت – ملت در اروپا به صورت رسمی در جهت یکسان سازی و برابری حقوق زبانی موازی با روند سیاست گذاری زبانی از بالا به پائین شکل گرفته است. اگر زبان تنها معنا گردد رفته رفته دولت و اجتماع نیز در تنهائی فرو می روند. در پروسه انشاء دولت – ملت در اورپا که در جهت ادغام اجتماعات و خفیف تر شدن نگرانی های در مورد سرحدات پروسه ملت شوندگی همراه بود پس از ایجاد قوانینی که مفاهیم برابری را در خود می گنجاند سبب تغییر و تحول نگرش بر زبانهای منطقه ای و ملی شده و این تفکر و نگرش نیز به نوبه خود سبب عدم ظهور گروههای  منطقه ای و ملی رادیکال گشت. در همین راستا قوانینی برای حمایت و محافظت از زبانهای منطقه ای و ملی تصویب شد. بسیاری از کشورهای اروپائی این پروسه را در سالهای 60 شروع کرده و کشورهائی به مانند اسپانیا که با تغییر قانون اساس در سال 1978 سعی در برطرف کردن مسئله زبان های ملی- منطقه ای داشت تاکنون موفق به حل کامل این مشکل نگشته است. سیاست حمایتی فرانسه از زبانهای ملی – منطقه ای در سالهای 80 شروع شده است.

در مورد ترکیه سیاست های برگزیده در پروسه انشاء دولت – ملت و سیاست های زبانی این دوره متفاوت از اروپا و به خصوص فرانسه می باشد. برای مثال اروپا در دوره ای به مواجه و تقابل با صفحات سیاه تاریخ پروسه ملت شوندگی و انشاء دولت – ملت می نگریسته و رفته رفته سیاست های ملایم زبانی در آن شکل می گرفت، ترکیه در آن دوره از مواجه با این موضوعات گذر کرده و مبنا را بر تقابل و مواجه با اصول زیربنائی جمهوریت می پردازد.

جایگاه زبان در مشارکت اجتماعی

مسئله حل و فصل زبانهای منطقه ای و ملی ریشه تاریخی به دیرنگی مفهوم دولت دارد. در اثنای ربع چهارم قرن 20 قدم هائی در راه حل و فصل مسئله زبانهای ملی – منطقه ای و حقوق اقلیت ها برداشته شد. یکی از مهمترین اهداف تفکر پشت تمامی این قدم های اولیه قدرت بخشی به مشارکت اجتماعی بوده است. اگر زبان به مانند ماده ای باارزش استخراج شده از معدنی بوده و به مانند مدالی بدرخشد این مدال دارای دو چهره می باشد: 1- برابری و مشارکت (انشاء دولت - ملت) 2- تمثیل تفاوت ها 

عمده ترین سد در مقابل مشارکت اجتماعی مسائل داخلی می باشد که آنهم متاثر از تفاوت رژیم های سیاسی در نوع نگرش به مسائل زبانها، ائتنیک ها و ... متفاوت می باشد، چون وجود تفاوت ها دلیلی بر جدائی نمی باشد. در گذشته نیز در اورپا نوع نگرش و ناتوانی در حل مسائل زبانی، ائتنیکی و در یک جمله تفاوت ها سبب ایجاد جنگ های مسلحانه شده و یکی از عمده مسائل مشارکت اجتماعی را فراهم ساخته بود. بعضاً اقتدارهای سیاسی پیروز جنگ زبانی شده و اشخاص و افراد مغلوب با زندگی و لمس ترس با آمیختن خشم و نفرت زبان مادری خود را فراموش کرده و ریشه های هستی خود را به فراموشی می سپارند. اگر اجتماعی در موضوع زبان مورد انواع فشار واقع شود رفته رفته به حاشیه رانده می شود که برای برگشت به حالت عادی و متعادل هزینه پرداخت شده بسیار سنگین می باشد. در تک تک اشخاص یک سرشکستگی، عدم اعتماد به نفس، عصبانیت، نفرت، دشمنی و ... ظاهر می شود که قدم های اولیه جنگ ها را رقم می زند. گروههای حاکم در اجتماعات بیشتر زمانها غافل از دلیل این جنگ ها می باشند. چون گروههائی که بر زیر گروهها و اقلیت محکوم انواع فشار و بد رفتاری ها اجتماعی و سیاسی را روا داشته اند همیشه اساس را بر کتمان اعمال خود می گذارند. در حالیکه اقلیت محکوم همیشه دارای حافظه تاریخی بسیار عمیقی در مورد مسائلی که در حیطه زبان، هویت، ائتنیک و ... خود چشیده می باشند.

یکی از عمده علل در راه تحقق مشارکت اجتماعی و بروز جنگ ها عدم خوشبینی و حس اعتماد متقابل می باشد. عدم خوشبینی ناشی از احساس حاکمیت بر گروه محکوم و در دیگر سو این موضوع در اقلیت محکوم نیز به سبب جایگاهی که طبقه حاکم به خود بخشیده نیز تبلور می یابد. هر دوی این عدم خوشبینی ها به یک اندازه خطرناک اند.

در ترکیه ترکها در انشاء ملت - دولت نقش اساسی ایفاه کرده ، ترکها در تقابل با اقلیت هائی که ناشی از میراث عثمانی بوده اند ارجحیتی نداشته و مشکل از جایگاهی می باشد که اقلیت ها در انشاء ملت به خود دیده و گرفته اند!. برای رفع مشکل برابری اقلیت ها تنها راه برابری زبانی، مذهبی، دینی، فرهنگی و ... این طیف می باشد. در صورت عدم تحقق برابری فوق رفته رفته اقلیت محکوم با نگرش عدم وجود دولت و یا سیستم اجتماعی سیاسی مواجه شده و سبب ایجاد مشکلات متعدد دیگری می شود. در مورد ترکیه نیز تحصیل و آموزش به زبان کردی و تحقق دیگر حقوق اقلیت های زبانی، ائتنیکی، دینی، اعتقادی و ... سبب قدرت گرفتن مشارکت اجتماعی می شود، اگر در صورتی که مشکلی در رابطه با زندگی مشترک در یک جغرافیا را به یدک نکشیم.

امروز در حالیکه پروسه انشاء دولت – ملت در ترکیه ادامه دارد اراده سیاسی در حل تفاوت های دینی- ائتنیکی  و تحقق مشارکت های اجتماعی به وضوح قابل لمس نیست. علت عدم اراده سیاسی برای حل این مشکل نیز ترس از مقابله با مشکلی که ابعادی به اندازه تاریخ وجود جمهوری ترکیه دارد می باشد. حل و یا عدم حل این مشکل در خود ریسک های فراوانی را برای هر اراده سیاسی  به ارمغان خواهد آورد ولی مسئله ای که امروزه باید به آن پاسخ داد راهی جزء جواب دهی به این مشکل و مقابله با آن نیست.

در حالیکه در حستجوی جوابی برای مشکل ائتنیکی – زبانی موجود در ترکیه می باشیم باید به مسائل زیر نیز نظری داشته باشیم:

1- مشکل زبانی – ائتنیکی تنها مسئله یک حزب سیاسی ترکیه نبوده و به عنوان مسئله ملی می باشد.

2- زبان کردی تنها به کوردها تعلق نداشته و میراث مشترک ترک ها نیز می باشد. 

مسئله را باید از این زایه دید نگریسته و بررسی کرد. برای تغییر نگرش اینچنینی باید تمامی سیاسیون، احزاب و گروهها از ابراز سخنان افراطی و ایدئولوژیک پرهیز کنند. 

برای حل قانونی و رسمی مسئله زبانهای ملی باید در کنار زبان ترکی که زبان رسمی دولت و ملت ترکیه می باشد باید دولت تدابیری برای تحصیل، آموزش، حفاظت و دیگر زبانهای داخلی ترکیه را فراهم سازد. و این موضع تنها در چتر حمایتی قانون اساسی ترکیه باید قرار گیرد تا ضمانت اجرائی داشته باشد. مشکل تنها زبان کردی نیست بکله زبانهای داخلی ترکیه مشکل اصلی اند. مسئولین دولتی و دانشگاهی باید تحقیقات متعددی را در حوزه زبانهای داخلی ترکیه به عمل آورند تا وضعیت آماری مسئله از همه جهات مشخص گردد. اگر زبانهای داخلی ترکیه در زیر چتر حمایتی فرهنگستان زبان ترکی قرار گرفته و زیرمجموعه ای با نام زبانهای داخلی ترکیه تحت نظر فرهنگستان زبان ترکی ایجاد شود شاید بتوان مسئله را از زاویه علمی و زبانی دقیقتر مورد بررسی قرار داد. در ترکیه دو نوع لهجه کرمانجی و زازی زبان کردی تکلم می شود باید مسئولین دولتی زیرساخت های تحصیل و مراقبت از هر دوی این لهجه ها را فراهم سازند. دولت و آکادمیسین ها باید تحقیقات متعددی را در زمینه ایجاد کتب گرامری ،لغت نامه و ... هر دوی این لهجه های زبان کردی را آغاز کنند تا از ایجاد مشکلات زبانی ناشی از وجود دو لهجه زبان کردی جلوگیری شود.

باید یکی از دو راه فوق را برگزینیم:

1- با تصویب، تضمین و اجرای قوانینی که ضامن برابری حقوق اقلیت های زبانی، دینی، باوری، مذهبی و می باشند سعی در مرتفع کردن مسئله اقلیت ها داشته باشیم و مسئله زبانی و ائتنیکی کرد را در ترکیه به وادی تاریخ بسپاریم.

2- یا تحت تاثیر اعمال دولت نیمه مستقل کرد در شمال عراق و پیامدهای ناشی از استقلال و تشکیل دولت کورد باشیم. 

اولین راه حل در حل مسئله زبانهای منطقه ای برداشتن موانع قانونی سد شده در راه تحصیل و امر آموزش می باشد. باید تمامی احزاب با تصویب قوانینی سعی در برداشتن قوانینی که سد راه آموزش و تحصیل و حفظ زبانهای منطقه ای می باشند سعی در حل این مسئله داشته باشند.

باید راههای استفاده از زبان کردی و دیگر زبانهای منطقه ای ترکیه در مدیا، تحصیل و دانشگاه، خدمات اجتماعی، زندگی روزانه، حقوق و قضا و ..گشوده شود. 

منبع مقاله: برداشت آزادی از مقاله دکتر انگین سلجوق از سایت مرکز تحقیقات استراتژیک ترکیه 

منبع مجازی: http://tinyurl.com/7f7cwf6 

نوع نگرش مراکز استراتژیک ترکیه را به حقوق زبانی، ائتنیکی، مذهبی موجود در ترکیه را با نگرش تمامی طیف های موجود در داخل و خارج ایران مقایسه کنید؟ حداقل چند سال در طرز نگرش به مسئله ملی عقب ماندگی احساس می شود؟ آیا ناسیونالیسم فارس (در قالب های دینی، پان ایرانیسم، راسیسم فارس و ..) اصلی ترین عامل توسعه تفکر استقلال طلبی ملل ساکن ایران نمی باشند؟ در جائیکه این گروهها تحمل نوشتن آزربایجان وطن خلق ترک را بدین شکل برنمی تابند آیا می توان از تحقق برابری زبانی، اجتماعی، شهروندی و... سخنی گشود؟ رفتار گروههای تمامی گروههای سیاسی مرکز گرا و فارس (چه با نام آشکار سراسری و چه بدون یدک کشیدن این نام) قابل قیاس با روند منطقه ای و جهانی که در مورد تحقق حقوق ملل محکوم صورت گرفته و می گیرد می باشد؟ آیا یکی از عمده مسائل موجود در سد راه حل و فصل مسائل ملل محکوم در ایران عدم وجود چنین طرز نگرش هائی در جامعه فارس نبوده است؟

Ardını Oxu - ادامه »

شروع اولین سریال به زبان کردی در ترکیه

تلویزیون ملی ترکیه در راستای تحقق حقوق اقلیت ها اقدام به ساخت سریالی تماماً به زبان کردی در کانال تلویزیونی TRT 6 نموده است.

سریال Mem-u Zin بر اساس حکایت عشق و عاشقی مرتبط با اثر شاعر کرد احمد خانی بوده که در سال 1650-1707 می زیسته است. 

این اولین باری می باشد که سریالی تماماً به زبان کردی در ترکیه فیلم برداری و پخش خواهد شد. کنفرانس خبری و معرفی سریال کردی امشب ساعت 19:30 در هتل Ankara Rixos Grand آنکارا برگزار خواهد شد.

در معرفی سریال کردی معاون رئیس جمهوری ترکیه، مدیر تلویزیون دولتی و عمومی ترکیه آقای ابراهیم شاهین، وزیر توریسم و فرهنگ، وزیر دارائی و مالیات ترکیه، بسیاری از نمایندگان مجلس ترکیه و سرمایه گذران نیز حظور خواهند داشت.

حکایت سریال کردی چه می باشد؟

سریال داستان عشق و عاشی دوران فئودالیته را بیان می کند. شاعر کرد اثر فوق را در سال 1694 به اتمام رسانده و نام اثر را از داستان عشق و عاشقی واقع شده در سال 1450 را در یکی از شهرهای ترکیه برگرفته است. احمد خانی شاعر کرد در اثرش ویژگی های سیاسی، اجتماعی، فرهنگی، آداب و رسوم زمانه خود را به بهترین وجه ممکن بیان داشته است. 

دیگر ویژگی منحصر بفرد اثر ترجمه ترکی آن بر اساس متن کردی احمد خانی می باشد. که برای اولین بار از طرف وزیر توریسم و فرهنگ ترکیه این کار نیز صورت گرفته است. 

کارگردانی این سریال کردی را یوسوف گوه ن از شناخته ترین کارگردانان ترکیه بر عهده داشته است. بسیاری از بازیگران این سریال کردی از هنرمندان بسیار معروف ترکیه می باشند که بارها در سریال های پرفروش دیگری به ایفای نقش پرداخته اند.

ترکیه اولین دانشگاه و کرسی زبان کردی دنیا را نیز چند ماه پیش افتتاح کرده است.

خوشبختانه ترکیه رفته رفته حقوق ملی و شهروندی اقلیت کرد ساکن ترکیه را با استانداردهای اروپائی به رسمیت می شناسد به طوریکه زیرساخت این امر در قانون اساسی پیش روی ترکیه نمود داشته و اصل های مرتبط با بعضی از اصولی که ساسیون کر دبه آنها اعتراض دارند اکثراً و یا تماماً دچار تغیرات چشمگیری خواهند شد. حتی بر پایه صحبت های مطرح شده هویت ائتنیکی کردها در قانون اساسی پیش روی  ترکیه تضمین و تعریف خواهد شد. 

وضعیت فوق را با وضعیت خلق ترک و طبیعتاً حقوق ملی دیگر ملل غیر فارس ساکن ایران مقایسه کنید؟ خلق ترک با جمعیت میلیونی هنوز هم دارای یک مدرسه، دانشگاه، تلویزیون، روزنامه و ... به زبان ترکی نمی باشد البته تلویزیون های استانی که بیشترین ضربه را به هویت ترکی و زبان ترکی زده و می زنند خود بحث دیگری می باشد که در راستای سیاست های آسیمیلاسیون و ترکی زدائی کاربرد فراوانی دارند. هنوز هم هویت میلیونها انسان ترک در این جغرافیا کتمان می شود.

چند سال پیش سریال زندگی نامه شهریار این شاعر بزرگ ترک از صدا و سیمای ملی ایران پخش شد. از زبان سریال که به زبان بیگانه، اجباری و استعماری فارسی بود گرفته تا تحریف عمده ای که سریال صورت گرفته بود نیز باز نشان از بیگانگی سریال با خلق ترک بود.      

منبع خبرترجمه: سایت خبر ترک

http://tinyurl.com/7mr2nyg

Ardını Oxu - ادامه »