اومود اورمولو
دوشنبه 20 خرداد 1392 حسن روحانی که در شهر اورمیه برای پروپاگاندای انتخاباتی حضور به هم رسانیده بود در جمع مردم اورمیه که با شعارهای ترکی "گلین گئدک آغلایاق، اۇرمۇ گؤلۆن دۇلدۇراق" و "آنادیلده مدرسه، اۏلمالیدیر هر کسه" به پیشواز روحانی آمده بودند روبرو گردید و دقیقا جملات زیر را بر زبان آورده و وعده داد که:
"من نخواهم گذاشت دریاچه اورمیه خشک گردد، من به شما قول می دهم که اگر بار مسئولیت اجرائی کشور را بر دوش من قرار دهید، در اولین روز دولت، حل مشکل دریاچه اورمیه را در دستور کارم قرار خواهم داد".
"وعده دوم من به شما اجرا نمودن اصل 15 قانون اساسی است: این حق مردم است که بتوانند راجع به زبان مادری خود تصمیم بگیرند".
"وعده سوم من به شما تدوین و اجرای حقوق شهروندی است که در حقوق شهروندی، اقلیت و اکثریت وجود ندارد و ترک، کرد، بلوچ، عرب و فارس یکسان خواهند بود".
امروز از آن وعده ها نزدیک به 10 ماه می گذرد و حسن روحانی سکان دار اجرائی جغرافیای ایران را بر عهده گرفته است، علارغم گذشت 10 ماه از آغاز بکار دولت نه کوچکترین اقدام عملی به جزء برگزاری جلسات و کارگروههای فانتزی و بی نتیجه برای دریاچه اورمیه شاهد کوچکترین اقدام عملی دولت برای احیاء دریاچه اورمیه که خود با برگزیدن سیاست های غلط آبی در آزربایجان جنوبی و سدسازی مسبب اصلی خشک شدنش می باشد نبودهایم. در عین حال حسن روحانی که وعده تاسیس فرهنگستان زبان و ادب ترکی را در سفرهای انتخاباتی به اقصی نقاط ترک نشین داده بود این مسئله را به زعم خود به استاندار آزربایجان شرقی محول نموده تا به نیت و اراده واقعی وعده دوم روحانی به جامعه ترک نیز برملا گردیده و بر آب افتد، چون ترکها تنها در تبریز وجود ندارند و در اقصی نقاط جغرافیای ایران و در 3 منطقه عمده ترک نشین ساکند، بهمین جهت همانطور که فرهنگستان زبان و ادب فارسی تنها برای شیراز، یزد و اصفهان فعالیت نمی کند فرهنگستان زبان و ادب ترکی نیز می باید به صورت سراسری به فعالیت بپزدازد که این نیز جزء وظایف و اختیارات استاندار آزربایجان شرقی و ... نیست و بیشتر هدف از وصول این وعده روحانی به استانداریها شانه خالی کردن و رفع مسئولیت وعدهای می باشد که به جامعه ترک داده بود.
روحانی برای وعده "آموزش به زبان مادری" وزیر اطلاعات دول قبلی را به سمت غیراجرائی و مشاور برگزید که علی یونسی نیز در تمامی مصاحباتش اصل مسئله آموزش به زبان مادری و عدم نیاز جوامع مغلوب به این حق طبیعی را به زیر سوال برده و با دیدی امنیتی مسئله آموزش به زبان مادری را درد گروه اقلیتی از روشنفکران جوامع مغلوب بیان نمود، حتی علی یونسی طی ماه های گذشته با غلطیدن به ادبیان پان آریانیستی یادآور نقش رحیم مشائی در دولت احمدی نژاد برای ملل مغلوب بوده است.
وعده تحقق حقوق شهروندی و زدودن تبعیضات وسیع زبانی، ائتنیکی، فرهنگی، دینی، جنسیتی و ... حسن روحانی نیز توخالی از آب درآمد، به طوریکه حتی پیش نویس حقوق به اصطلاح شهروندی حسن روحانی بارها و بارها متحجرتر، گنکتر، غیرقابل اجرائی تر، متناقضتر و ... از قانون اساسی فعلی دولت ایران بود. حسن روحانی که شعار دولت خود را "تدبیر و امید" معرفی کرده بود گوئی وسعت و محدوده تدبیر و امیدش محدود به فارس زبانان و منافع این گروه اقلیت حاکم بوده و برای ملل مغلوب از جمله ملت ترک مثال "اسکی تاس اسکی حامام" می باشد. البته تردیدی نیست که تداوم استعمار داخلی ملل مغلوب در ایران سبب افزایش گسست اجتماعی مابین گروه اقلیت حاکم فارس زبان و ملل مغلوب خواهد انجامید به طوریکه دیگر حتی نتوان به اشتراک گذاری یک جغرافیا تنها تامل نمود.
