اورمولو
گروهی از جوانان غیور ترک در بازی تراختور آزربایجان و الجزیره امارت اقدام به احتزاز پلاکارتی بزرگ با محتوای "آزربایجان جنوبی ایران نیست" پرداختند که علارغم سکوت رسانه های فارس زبان در بخش اول و انواع فحاشی ها و چسباندن به اینجا و آنجا در بخش دوم شعار مذکور در رسانه های جهان عرب بازتولید وسیعی داشت که مقاله های آقای یوسف عزیزی بنی طرف دوست و یاور همیشگی ملت ترک در چندین روزنامه مشهور دنیای عرب از نمونه های مرتبط می باشد.
دیروز نیز تراختور در لیگ برتر ایران میهمان استقلال تهران بود که در این بازی نیز گروهی از فارس زبانان به خیال خود با به اهتزاز درآوردن پرچم ارمنستان پیغامی را به پلاکارت "آزربایجان جنوبی ایران نیست" و ملت ترک دادند. فارغ از انواع فحاشی های راسیستی که دیروز فارس زبانان دقیقاً هویت ملت ترک و زبان ترکی را مورد آماج قرار داد بودند و متاسفانه صدا و سیمای ملی دولت ایران نیز در عملی شنیع اقدام به پخش این فحاشیها نمود ماهیت پلاکارت آزربایجان جنوبی ایران نیست و اهتزاز پرچم ارمنستان بسیار متفاوت از هم می باشد.
آزربایجان جنوبی ایران نیست یک نمونه از رفلکس های طبیعی جامعه ترک به استعمار داخلی، راسیسم عرضه شده سیستماتیک، انواع تحقیر و توهین های نژادی، سیستم آسیمیلاسیون زبانی – فرهنگی، ژنوساید زبانی، پایمال نمودن اولیه ترین حقوق شهروندی و انسانی جامعه ترک، انواع تبعیض ها و صدها مورد مشابه دیگر که ملت ترک سالهاست با آنها دست به گریبان می باشد صورت گرفته و شعار مذکور در فضای امنیتی که قابل توضیح نیست نشان از روحیه گریز از مرکز جوان ترک در قبال تمامی این موضوعاتی می باشد که جامعه استعمارگر حاکم فارس زبان همسو با سیستم دولتی در عرضه اش نسبت به ملت ترک نقشی اساسی و پایه ای را ایفاه نموده و نماید. "آزربایجان ایران نیست" شعاری مترقی و دمکراتیک بوده و نشان از مقاومت ملتی به استعمار کشیده شده در تقابل با استعمارگر دارد.
ولی اهتزاز پرچم ارمنستان از سوی جوانان فارس زبان دارای هیچ کدام از مفاهیم یاد شده نبوده و نیست و تنها شاید بتوان اهتزاز پرچم کشوری همچون ارمنستان از سوی فارس زبانان را در رویاروئی با جامعه ترک را به عنوان نمادی از بازی با کارت مهره سوم معرفی نمود. ارمنستان حدود 20 سالی هست که 7 شهر و منطقه ترک نشین آزربایجان شمالی را اشغال نموده و در اشغال خوجالی و قره باغ به انواع نسل کشی ها و فجایع انسانی در قبال جامعه ترک تنها به علت ترک و مسلمان بودن دست زده است. شواهد موجود نشان از همکاری و یاری وسیع دولت ایران به انواع مختلف در قبال نیروهای مسلح ارمنی در تقابل با نیروهای ترک می باشد و دولت ایران علارغم به اصطلاح ایدئولوژی شیعه در موضوع ارمنستان در کنار ارمنستان قرار گرفته و آزربایجان شمالی را علارغم مسلمان بودن مردمش نه تنها یاری نرسانده بلکه به سبب مسائل زیادی از جمله نقش احتمالی وجود آزربایجان شمالی قدرمتند در بیداری ترکان ساکن ایران، توازن منطقه ای دولت های ترک، جذابیت برای تشکیل دولت ترک در آزربایجان جنوبی، بیداری ملی و تسریع روند ملت شوندگی ترکان ساکن ایران و ... به عنوان تهدید تلقی نموده و در صف ارمنستان برای رویاروئی با آزربایجان شمالی واقع شده است. پس از اشغال شهرهای آزربایجان شمالی نیز سالهاست که دولت ایران یکی از مهمترین تکیه گاه های غیرقابل کتمان ارامنه در منطقه می باشد. به گفته یکی از تحلیلگران ترک شاید آزربایجان شمالی و نسل کشی های قره باغ و خوجالی ریشه در مسئله ترکان ساکن ایران دارد و آزربایجان شمالی چوب ترکان ساکن ایران را از سوی دولت ایران خورده است. شاید بتوان مسائل دولتی را از مسائل جامعه فارس زبان تمایز نمود، که به هیچ وجه این طور نیست و با مثال های متعددی می توان این مسئله را نقش کرد از رفت و آمدهای خارج نشین فارس زبان و سرمایه گذاریها، اجرای کنسرت ها و ... می توان پی به استفاده از کارت بازی ارمنستان توسط فارس زبانان داخلی و خارجی در تقابل با ترکان منطقه پی برد، حتی موضوع به این نیز ختم نشده و فارس زبانان در عین تامل و تعجب در مورد مسائل کذائی سال 1915 با گروههای افراطی ارمنی هم سو بوده و به خیال خود به عنوان اهرمی در قبال ترکان منطقه بهره می جویند در حالیکه جامعه فارس زبان در قبال نسل کشی های خوجالی و قره باغ که نه در سال 1915 بلکه همین 20 سال پیش با هزاران ساعت فیلم و عکس اتفاق افتاده سکوت معنی دار و قیافه حق به جانبی را به خود می گیرند.
می توان نتیجه گرفت که ماهیت دو حرکت ضداسعتماری و حمایت از کشوری اشغالگر بسیار متفاوت از هم و در تضاد می باشند و جامعه ترک نیز مطمئناً علت های این امر را مورد واکاوی قرار داده و خواهد داد تا جوابی به غایت دمکراتیک و مناسب را عرضه کند. امروز جوانان ترک پیشروان نهضت ضداستعماری و ضدراسیستی در ایران می باشند.
