توسعه‌طلبی ارضی و حق تعیین سرنوشت

اومود اورمولو

این روزها در خاورمیانه دو مفهوم "توسعه‌‌طلبی ارضی" و "حق تعیین سرنوشت" جزء مفاهیمی‌اند که بیشتر به گوشمان می خورند، گرچه که دو مفهوم یاد شده دارای مفاهیم متفاوتی از هم‌ می باشند ولی بعضی از اوقات خواسته یا ناخواسته گروهی سعی در بهره‌برداری از مفاهیم یاد شده در جهت مشروعیت بخشیدن به منافع و اهداف غیرمشروع، غیرانسانی و غیرحقوقی خود دارند.

برای مثال حکومت کردستان عراق به رهبری مسعود بارزانی طی ماه‌ها و روزهای گذشته خبر از برپائی رفراندومی جهت" حق تعیین سرنوشت" جهت استقلال کردستان عراق از دولت مرکزی خبر داده، این در حالی می باشد که بیشتر مناطق مورد مناقشه حکومت مرکزی و حکومت کردستان عراق همچون کرکوک، موصل، دیاله و ... پس از حمله گروه افراطی دولت اسلامی شام و عراق به ناگاه توسط پیشمرگان مسلح حکومت کردستان عراق به نام حفاظت در برابر ترور دولت شام و عراق به واقع اشغال گردیده و مسعود بارزانی به صراحت از عدم عقب‌نشینی از مناطق یاد شده خبر داده است. این در صورتی می‌گیرد که مناطقی از جمله کرکوک، موصل، دیاله و ... دارای ترکیب ائتنیکی، دینی، زبانی، فرهنگی مختلفی بوده و بی هیچ وجه همگن نمی باشد و در عین حال در تاریخ نیز به هیچ وجه جزء سرزمین کردستان نبوده‌ و اغلب مناطق مذکور ترکمان نشین بوده‌ و می باشند که پس از اشغال عراق توسط آمریکا در ورای همکاری حکومت کردستان عراق با چراغ سبز آمریکائیها تحت اشغال آرام حکومت کردستان عراق و پاک‌سازی از وجود ترکمانان واقع گردید به طوریکه از سال 2003 تا به اکنون صدها آکادمیسین، روشنفکر، اکتیویست، سیاست مدار و ... ترکمان توسط گروههای نامشخص به صورت  ناجوانمردانه ترور گردیده‌اند و شهری همچون کرکوک پس از سال 2003 با انفجار جمعیتی و مهاجرت هدف‌دار به سبب "تغییرات دمگرافیک" و "کردستانیزه کردن" مواجه گردید به طوریکه حکومت کردستان عراق و ناسیونالیسم کرد که تا سال 2003 کوچکترین سخنی از کرکوک نمی کرد به یکباره کرکوک توسط ناسیونالیستهای کرد به "قلب کردستان" مبدل گردید مفهومی که در دیگر مناطق خاورمیانه که شاهد توسعه‌طلبی و زیاده‌خواهی گروههای افراطی و نژادپرست کرد از جمله در غرب آزربایجان، بیجار، قروه و .. دیگر مناطق ترک‌نشین با اقلیت کردنشین از سوی گروهها و مئدیای افراطی کرد مارک گذاری می گردد می باشیم. 

بی‌تردید ما به عنوان خلق ترک چه در آزربایجان جنوبی و چه دیگر ترکان ساکن ایران به عنوان مستمعره داخلی دولت و ملت حاکم مفهوم "حق تعیین سرنوشت" را به خوبی آشنا بوده و ارج می نهیم و این حق را نیز برای دیگر ملل تحت ستم ملی به رسمیت می شناسیم ولی توسعه‌طلبی ارضی کردی در خاورمیانه در سایه سلاح و گروههای افراطی همچون‌حزب کارگران کردستان(پ‌ک‌ک) ،حزب حیات آزاد کردستان(پژاک)،پ‌ی‌د و صدها گروه تروریستی وافراطی مشابه هیچ ارتباطی با حق تعیین سرنوشت ندارد و سرانجامی که این نوع افراطی گریها خواهد داشت تنها و تنها بروز جنگهای ائتنیکی فرسایشی و ایجاد نفرت پراکنی ائتنیکی خواهد بود. برای مثال ترک‌ستیزی و سیاست کردستانیزه کردن غرب آزربایجان که از سوی احزاب و مئدیای حاکم کرد طی 34 سال گذشته با چراغ سبز دولت و ملت حاکم در ایران به جهت سرکوب ملی گرائی ترک و سد آگاهی ملی جامعه ترک به پیش برده شده و می شود ‌بی‌تردید سبب ایجاد گسست و ایجاد نفرت مابین دو ملت ستم دیده ترک و کرد گردیده به طوریکه علارغم نزدیکی جغرافیائی این ملت نتوانسته‌اند در کنار هم بر علیه استعمارگر صف ببندند. پس از تحقق مراحل اشغال آرام، اشغال مسلحانه و آشکارا اکنون شاهد تاریخ سازی از سوی مئدیا و گروههای افراطی ناسیونالیست کرد برای کرکوک و دیگر مناطق ترکمان نشین عراق می باشیم که بله از قدیم و الایام کرکوک قلب کردستان بوده و چنین و چنان، همان ناسیونالیسم کوری که با سخنان تکراری برای دیگر مناطق خاورمیانه که دارای جمعیتهای چندملیونی می باشند تنها به جرم وجود دهها تا صدها هزار نفر حکم کردستانی بودن را می پیچاند. دقیقا یادم هست چند سال پیش در سایت اجتماعی فیسبوک با یکی از اعضای حزب دمکرات کردستان ایران که در نروژ ساکن بود در مورد بی‌ا‌خلاقی مئدیای کرد در مورد غرب آزربایجان و سیاست کردستانیزه کردن غرب آزربایجان بحث می‌کردیم، پس از نوشتن دهها کامنت و آوردن اسناد رنگین و ... که هر جائی کردی زندگی می کند دلیلی بر کردستان بودن آن منطقه نیست دوست عضو حزب دمکرات کردستان کامنت جالبی با این مضمون نوشت: درست هست که اکنون غرب آزربایجان کردستانی نشده و ترکها(علارغم سیاست وسیع تغییرات دمگرافیک) در اکثریت‌اند ولی 100 سال بعد چه؟  

- بی‌تردید در روز مبادا دستها و گروههائی از دولت و ملت حاکم سعی در ایجاد کشتار و درگیری مابین دو ملت ترک و کرد خواهند داشت و به مانند امروز آتش بیار معرکه خواهد بود، می باید فعالین آگاه هر دو ملت هوشیار باشند.
- برای به ثمر رسیدن توسعه‌طلبی ارضی تحقق پاک سازی‌های ائتنیکی وسیع و به عبارت دیگر نسل کشیهای خاموش جزء ملزومات میباشد، این همان راهی هست که در کرکوک و دیگر مناطق ترکمان نشین عراق در حال تجربه می باشد.
- برای تاریخ سازی جهت کردستانیزه کردن بافت منطقه جهت شروع پاک سازی ائتنیکی از بین بردن تمامی منابع و اسناد مالکیت و دمگرافی منطقه جزء ملزومات می باشد، این همان شیوه‌ای هست که در کرکوک پس از اشغال آمریکا در سال 2003 به ناگاه تمامی ادارات اسناد و ثبت کرکوک توسط گروههای ناشناس سوزانده و به یغما برده شد.
- امروز ناسیونالیسم کرد روزهای اوج تاریخی خود را سپری می کند، در صورتیکه ورای برخورداری از حق تعیین سرنوشت شاهد تداوم سیاست کردستانیزه کردن دیگر مناطق غیرکردنشین باشیم در پروسه میان مدت شاهد بروز درگیریهای وسیع ائتنیکی در منطقه و ظهور ملی‌گرائیهای متعدد از سوی ملل منطقه بر علیه کردها خواهیم بود که بی‌تردید بازنده این بازی به دهها دلیل کردهها خواهند بود.                

- در عین حال اشغال خاموش و سپس آشکار و مسلحانه کرکوک و دیگر مناطق ترکمان نشین عراق و فرار نظامیان حکومت مرکزی از این مناطق بی‌تردید می باید برای ملت ترک در روز مبادا که این جغرافیا نیز شاهد خلا حکومت مرکزی یا عصیانهای ائتنیکی احتمالی خواهد بود دارای نکات قابل تامل و حیاتی می باشد که سیاسیون و پیشروان جامعه ترک می‌باید به فکر چاره و راهی برای روز مبادا جهت عدم مواجهه با چنین تابلوئی گردند.

- براستی آیا ملتهای تحت ستم داخلی در خاورمیانه بدون داشتن گروههای نظامی آموزش دیده و خبره،مئدیای قدرتمند و چندین زبانه، ارگانهای حقوق بشری، روزنامه‌نگاران حرفه‌ای و ... قادر به حفظ خاکهای آبا و اجدادی خود و تشکیل دولتهای ملی خود می باشند؟

Ardını Oxu - ادامه »

افزایش موج "نژادپرستی" در یونان

افزایش موج "نژادپرستی" در یونان

بنا به گزارش یورونیوز به علت بحران اقتصادی و شروع اعتراضات داخلی در یونان موج جدیدی از نژادپرستی و دیگرستیزی در حال شکل گیری میباشد که سبب ترس دولتمردان یونانی گشته است.

گروهی از سازمانهای غیردولتی که در حوزه پناهندگان غیریونانی در آتن گردهم آمده بودند با برگزاری کنفرانسی به موضوع افزایش حملات نژادپرستانه به خارجی ها و اتباع غیریونانی اشاره داشتند، بنا به آمارهائی آنان روند نژادپرستی و دیگر ستیزی در یونان در سیر صعودی می باشد و پلیس یونان نیز دربسیاری از موارد حساسیت لازم را نسبت به اعمال نژادپرستانه نشان نمی دهد.

در عین کنفرانس آمارها، تصاویر و اطلاعاتی از وضعیت پناهنده گان سیاسی، مهاجرین و ... در یونان به مخاطبین عرضه گشت.

بر اساس سخنان آقای Spiros Rizakis از سازمان غیردولتی ATIMA  موج جدید نژادپرستی و دیگر ستیزی در یونان دقیقاً با بحران اقتصادی کشور ارتباط مستقیمی دارد ولی در عین حال آمار اعمال نژادپرستانه روزانه با سیر صعودی برخوردار می باشد.

پس از برگزاری انتخابات حزبی در ماه ژوئن و افزایش آرای حزب راست گرای افراطی Golden Dawn بحث های مرتبط با آواره گان، مهاجرین، پناهنده گان و ... غیریونانی بر سر زبانها افتاد. پس از افزایش آرای این حزب نژادپرست در آخرین بار در تاریخ 7 سپتامبر چندین نماینده این حزب افراطی در آتن اقدام به کنترل پاسپورتهای چندین غیریونان در بازار نمودند که با مخالفت غیریونانی ها گروههای نژادپرست با حمله به مهاجرین سبب درگیری فیزیکی گشتند. 

همانطور که در خبر مذکور نیز آمده بحرانهای اقتصادی رابطه مستقیمی با رشد نژادپرستی، ناسیونالیسم، دیگر ستیزی دارد و به علت شرایط اقتصادی در ایران دقیقاً رابطه فوق در ملت حاکم نیز در حال ثبت می باشد، افزایش احساسات ناسیونالیستی در ملت حاکم به حدی رسیده که سیستم سیاسی جاری نیز طی هفته های گذشته اخباری مبتنی بر عدم ترویج احساسات ناسیونالیستی را منتشر کرده بود.  

منبع ترجمه خبر: سایت یورونیوز

http://tinyurl.com/bezfp28

Ardını Oxu - ادامه »

رادیو فردا و داستان تکراری نام دریای خزر

یک خبر با دو تیتر و دو نام برای دریای خزر؛ یعنی خزر و مازندارن در متن خبر رادیو فردا درج شده است. این یک تاریخ سازی جعلی است. نام جعلی دریای مازندران به جای نام اصلی دریای خزر از زمان پهلوی ها در ایران آغاز شد و اینک در اینجا و آنجا و حتی در رادیوهای بین المللی موزیانه کنار هم درج می شود. فکرش را بکنید، بعد از سالهای نسبتا طولانی این خبرها را به مثابه منبع تاریخی استفاده خواهند کرد و عنوان خواهند کرد که نام اصلی دریای خزر، همان مازندران بوده است! کاری که امروز با خلیج عرب انجام میدهند و آن را خلیج فارس میخوانند و جا میاندازند. اگر دقت کنید با وجود اینکه امریکا رسما استفاده از نام خلیج فارس را کنار گذاشته است، اما گویندگان رادیو فردا حتی در ترجمه های تقلبی خود از خبرها نام خلیج فارس را به کرات و بدون ریشه آن در اصل متن تکرار میکنند.
این است شگرد تاریخ سازی جعلی در ایرانی که قربانی استبداد و ناسیونالیسم افراطی فارسی است
منبع: لینکهای زیر را نگاه کنید
 http://www.radiofarda.com/archive/news/latest/143/143.html?id=24215881
http://www.radiofarda.com/content/f10_13_people_drowned_in_khazar_sea_and_more_than_450_were_survived/24215921.html
امیر رسولی:

رادیو فردا از شورایی به اسم کشورهای شورای همکاری کشورهای خلیج فارس نام می برد که وجود خارجی ندارد. اسم اصلی این شورا، "مجلس التعاون لدول الخليج العربية" می باشد که ترجمه فارسی آن "شورای همکاری کشورهای عرب خلیج" و "شورای همکاری کشورهای خلیج عربی است". تحریف اسم رسمی یک شورای بین المللی نقض آشکار اصول حرفه ای روزنامه نگاری است

منبع نوشته: فیسبوک آقای یونس شاملو
 شما در نظر بگیرید آیا گردانندگان همین رادیو فردا تاب نوشتن خلیج عربی را حتی در داخل پرانتز می توانند داشته باشند؟ یا خلیج رعبی ارجحتر از نام ترکی خزرو هزاران نام ملی ترکی می باشد؟

Ardını Oxu - ادامه »

ناسیونالیسم افراطی کوردی که مجبور به اروپایی شدن می باشد

ناسیونالیسم افراطی کوردی که مجبور به اروپایی شدن می باشد
متخصصین تروریسم و اجتماعات تبدیل و داخل شدن گروههای ائتنیک – مذهب، رادیکالیسم و تروریسم در کشورهای فرانسه، اسپانیا و انگلیس وحتی گروههای نازیست آلمان  به سیستم سیاسی کشورها و دوری جستن از رادیکالیسم و تروریسم را اروپایی شدن "Europeanisation" نامگذاری کرده اند. در اواسط سالهای 1990 سرویسهای امنیتی و دیپلماتهای غربی طی تماسها و دیدارهای خود با گروههای رادیکال، تروریسم، ناسیونالیستهای افراطی کورد خواسته بودند که ترور و شدت دوری کنند. اگر به طور صریح بیان کنیم اروپایی شدن این گروهها را خواستار شده بودند.
شرطهای دیروز که دوستانه برای تحریم بود وقتی که به طور عمیق برسی می شود امروزه معنای خود را می یابد. تحریمها قدرت را می یابند. منافع قدرتهای جهانی و غرب با شدت و حدت ناسیونالیستها، افراطیون کورد سلاح دار و تروریسم به طور اخص حزب کارگران کوردستان در یک سو قرار گرفته است. قدرت سلاح یکی از شرطهای بی قید سازمان پ.ک.ک بوده است. ناسیونالیسم کورد از این نگاه در درون اقلیم جای می گیرد. از یک سو تحدید به بازداری و تحریم  کمک، و از دیگر سو عادتاً اگر سلاح را زمین بگذارد لخت (بدون سلاح) به نظر خواهد رسید. 
در گذشته نیز به مسائل منطقه و جهانی ناسیونالیسم افراطی کورد، ارتباط، جای گیری و فعالیت در اقلیم نمونه های فراوانی وجود دارد. اما هر دفعه به علت تبدیل تاکتیکها نتوانسته در درون بازی به طور دائمی جایی بگیرد. و دلیل این مهم هم فعالیت سازمان مارکسیست – لنینیست و تبدیل شدن به ناسیونالیسم افراطی ائتنیک می باشد. در حال تبدیل شدن ناسیونالیسم کورد ، سیاست  و سلاح می باشد. اگر این تغییر تاکتیکی را تنها بر اراده، شعور و انتخاب خود پنداریم راه خطایی را پیموده ایم.  شکی در این نیست که از سرویسهای امنیتی غرب کمک و یاری می گیرد. آن چیزی که سازمان را تنگنا قرار می دهد همطرازی و همپنداری با راههایی می باشد که سازمانها و گروههای رادیکال و تروریسم در غرب پیموده اند. 
موضوع ارتش جمهوری خواه ایرلند (Irish Republican Army – IRA ) که با "Good friday" شروع با فعالیت با سلاح کرده و به طی مراحل اتمام و کنار گذاشته سلاح می باشد. سینن فئین (Sinn Féin) دیدارهای آشتی خود را ادامه می دهد و در پارلمان ایرلند شمالی در حال تمثیل شدن می باشد.   سازمان تروریستی ائتا (ETA) در ماه ژانویه آتش بس مدت دار خود را اعلام کرد. نقطه اشتراک این سازمانها که در وسط اروپا یک سازمان رادیکال مذهبی و دیگری سازمانی بر پایه رادیکالیسم ائتنیکی بنا نهاده شده می باشد را باید بر طبق قدرتهای منطقه ای و جهانی آنالیز کنیم. سازمان رادیکال ارتش جمهوری خواه ایرلند در ایرلند شمالی به تنهایی به سیتسم سیاست داخل شد. طی مدتهای مدیدی ترور و شدت که از سوی منصوبین این سازمان صورت می گرفت و یک نوع حالت بزن – برو بخود گرفته بود از خلق دچار فاصله گشته بود. خلق دید که با مبارزه و شدید نمی تواند خواسته های خود را بدست آورد. ارتش آزادی خواه ایرلند سلح و مهمات خود  را از لیبی و قدرتهای منطقه ای می گرفت ولی لیبی با طرفداری و در معرض قرار گرفتن این مسائل خود را به مسائل مختلف درگیر ساخت. در دیگر سو تمثیل کننده های ایالات متحده آمریکا و انگلیس دیدارهای برای آشتی بین طرفین انجام دادند. در ایالت باسک اسپانیا نیز مسائل زیاد فرقی نمی کرد. باسکی های اسپانیا که حامیان سرسخت ترور بودند احزاب مختلفی را وارد سیستم اسپانیا کردند ولی دولت اسپانیا نیز با هما نسرسختی همه این احزاب رادیکال را بست. سازمان ائتا (ETA) که مشغول تاسیست احزاب جدید و بسته شدن آ نتوسط دولت اسپانیا بود یک دفعه چشم خود را گشود و دید که جایگاه مردمی خود را در بین باسکی ها از دست داده است. از سوسیالیستها گرفته تا ناسیونالیستهایی که شدت و ترور  را رد می کرند شروع به فعالیت کردند. در سال 2009 طی نخست وزیری پاختی لوپز آلوارز ("Patxi" López Álvarez) به اشخاصی که موافق ترور و شدت در منطقه خودمختار باسک بودند گفت که عقلهایتان را در جایش نگه دارند. اعتراضات دمکرایتک فقط برای تابعین اسپانیا آزاد می باشد. در اجتماع باسک اعتراضات میلیتانهای سازمان ائتا را برداشت. در مجادله با ترور فرانسه که همیشه یار و یاور اسپانیا در مبارزه با تروریستم بود وقتی دید که سازمان ائتا دست از اعتراضان خیابانی برداشت شروع به ایفای  رول خود در مسئله کرد. در نهایت راهی به جز آتش بس برای سازمان ائتا باقی نماند. نخست وزیر اسپانیا این تصمیم سازمان تروریستی ائتا را نوعی تسلیم خوانده و دیگر ائتا را تهدیدی برای اجتماع نخواهد خداشت را بر زبان آورد.
به سبب نیروهای داخلی و خارجی سازمان تروریستی حزب کارگران کردستان نیز در سیری همانند ائتا و ارتش جمهوری خواه ایرلند بوده و  تابلوی مشابه آن حرکات را به معرض نمایش گذارده است. پ.ک.ک (Partiya Karkerên Kurdistan - پارتی کرێکارانی کوردستان) نیز همانند دیگر سازمانهای رادیکال و تروریسم در حال سبک سنگین کردن آتش بس می باشد. در یک رفتار سیاسی اما به مدد و یاری سلاح می خواهد داشته های خود را به معرض نمایش قرار دهد. به گفته ناسیونالیسم افراطی کورد این حرکت مشابه حرکتهای ائتا و ارتش جمهوری خواه ایرلند می باشد. دلیل اینکه چطور شده که در بین ما نیز این حرکت وارد این مرحله شود باید در این موضوع جستجو کرد که این سازمان رادیکال و تروریسم طوری قبولانده می شود که اناگر تنها تمثیل کننده قوم کورد می باشد. اما تا اکنون که این سازمان با شدت و ترور مورد قبول طبقه و عده ای از افراد می باشد به عنوان تمثیل کننده قوم کورد شمرده و مشروعیت به آن دهیم احتمالا ً حرکت اشتباهی را انجام داده ایم. حقیقت آن چیزی نیست که انگاشته می شود. یک انسان – یک سازمان که منطق سازمان تروریستی حزب کارگران کوردستان بوده یادآور سازمانها تروریستی دوران جنگ سرد می باشد و اگر امروز نیز حرکتی و نیروی و اراده ای  مخالف خود را بیابد با انگهای سرویسهای امنیتی به پیشوازی این چنین حرکتهایی رفته و برای از میدان خارج کردن آنها از هیچ عمل و نیرویی دریغ نمی کند. از آنجاییکه به سبب محرکهای داخلی و خارجی سازمان مجبور به تغییر رویه شده از وضعیت ارگانیک شدن اجتماعی وجود یک نیروی سیاسی بر تحرکات موجود قابل چشم پوشی نیست. در زیر پوشش د.ت.ک (کنگره دمکراتیک خلق ) پ.ک.ک (Kurdistan Workers Party) هنوز بر تاکتیک مشت آهنی تاکید کرده و در یک سیطره به مانند راه حل به نظر می رسد. اما این تاکتیک نیز چهره واقعی خود را نشان خواهد داد و گریزی از این نیست. به خاطر اینکه طی چند ماه آینده انتخابات عمومی برگزار خواهد شد. به مانند همیشه رای های کوردهای ساکن ترکیه به دیگر احزاب پخش خواهد  شد. حتی دیگر احزاب ناسیونالیسم افراطی کورد به طالب رای های کوردهای ساکن ترکیه خواهند شد. به همین سبب حزب کارگران کوردستان در تلاطم و تلاش می باشد. هر چقدر هم گران تمام شود مشکلی نیست نباید حزب و گروهی از کوردها رقیب پ.ک.ک ظاهر شود چون سازمان تروریستی حزب کارگران کوردستان تحمل آن را ندارد. یک نویسنده وتحلیل گر عرب نیز با بیان اینکه کشتی امریکا برای نجات اسرائیل در منطقه خاورمیانه با اتفاقات افتاده در منطقه لمنیت نسبی خود را از دست داده است. ولی تمایل نیروهای گلوبال و جهانی برای دیگر کشتی این پلان که خودمختاری کوردستان می باشد هنوز در دریا بوده و به ساحل نرسیده است. قدرتهای بزرگ نسبت به منافع خود دست به محیا کردن شرایط زده اند. در این راستا سازمان تروریستی حزب کارگران کردستان نیز مجبور به اروپایی شدن " Europeanisation "  می باشد.
از یک سو تاثیرات منطقه ای و جهانی و از دیگر سو مجبوریتی که سبب شده نیروهای سلاح دار و ناسیونالیسم افراطی سیاسی کورد دست به یک دیدار استراتژیک بزنند. با توجه به اخبار مخابره شده به مراکز و سرویسهای امنیتی موراد کارا ایلان رهبر سازمان تررویستی پ.ک.ک،  سینن فئین (Sinn Féin) و تمثیل کننده ب.د.پ (حزب دست راست پ.ک.ک در مجلس) و یکی از اشخاص صاحب نظر در ایالت باسک در کشور ایتالیا و در شهر ونیز در محفلی دور هم جمع شوند. به گزارش روزنامه گاردین: در این گردهمایی راههای گفتگو با دولت، تاکتیکهای مذاکره و ... به اشتراک گذاشته شود. در این گردهمایی شهردار رادیکال ایالت باسک از راههای نیمه سلاح – نیمه سیاست (paramilitary) صحبت کرده و راههای این تاکتیک مورد بحث قرار خواهد گرفت. این گردهمایی با توجه به شنیده ها حمایت قدرتها و سازمانهای بین المللی را نیز برپایه حق و حقوق تعیین سرنوشت، آشتی دمکراتیک  به سمت خود جذب کرده است.
سینن فئین (Sinn Féin) که نقش مهمی در آشتی ایرلند داشت و مورد حمایت آمریکا و حامی نقش آمریکا در آن مورد بود نیز از نقش این کشور در این مورد را نظر گرفتن بیشتر منطقی جلوه خواهد کرد. تاثیرات یکی از نمایندگان حزب ب.د.پ (حزب دست راست پ.ک.ک در مجلس ترکیه) که در این گردهمایی شرکت می کند از مباحث گذشته و پیش رو دور از ذهن نیست. نیروهایی خارجی غربی و جهانی که در منطقه اجازه عرض اندام به نیروی متقابل را نمی دهند مطمئناً نسبت به این گردهمایی و وضعیت آینده منطقه بدون نقشه و تاثیر نخواهند بود. اما افکار عمومی ترکیه نسبت به نقش گرفتن یک نیروی خارجی در این مسائل هیچ دل خوشی ندارند و خوش بین نیستند. در به حقیقت پیوستن این نوع گردهمایی ها اگر مسئولین برگزاری نظرات خود را القاء نکنند و نتیجه تاثیرات خود را از این گردهمایی ها انتظار نداشته باشند بلکه موضوغ راه حل منطقی خود را بیابد.
گردهمایی ونیز ایتالیا با توجه به اظهارات ک.ج.ک (شاخه داخل شهری پ.ک.ک) در این مورد در راستای هم قرار می گیرد. در این اظهارات در مورد آتش بس حزب تررویستی کارگران کوردستان  و مدت زمان آن این گونه بیان شده که در هفته جاری معلوم خواهد شد  که به چه ترتیب خواهد بود. با توجه به گردهمایی ونیز تاکتیک حزب کارگران کوردستان مشخص خواهد شد. در عین حال در کشور عزیزمان ترکیه به علت مسائل انتخاباتی و آتش بس پ.ک.ک روزهای پر حرکتی در انتظارمان می باشد. نیروهای بین المللی  که از قرار ارتش جمهوری خواه ایرلند و سازمان ائتا اظهار رضایت کرده اند گردهمایی بر پایه نیروی سلاح دار و ناسیونالیسم کورد دور از ذهن نیست. در روزههای پیش رو 15 فوریه و 21 مارت برای حزب کارگران کوردستان از اهمیت بسزائی برخوردار می باشد. مسئله کورد و مراحل دمکراتیزه شدن  تا چه حد پیشرفت کرده و خواسته ها را برآورده کرده و از نظر سازمان تروریستی پ.ک.ک و تاثیرات آن در امان خواهد بود روزهای آینده مشخص خواهد ساخت.
نویسنده ابراهیم چئویک، متخصص درگیریهای ائتنیکی 
منبع مترجم:
مرکز بین المللی استراتژیک ترکیه 
http://www.turksam.org/tr/a2328.html
 مترجم: اومید اورمولو  

Ardını Oxu - ادامه »